Marcel in Beijing

Afsluiting

2008-08-26T22:23:00.007+08:00

Het is voorbij. In iets meer dan drie weken heb ik veel van Beijing gezien. Dit blog toont veel van wat ik heb gezien, ik vond het leuk om bij te houden en vond het leuk om de reacties te krijgen. Tijd voor een afsluitend bericht en een ‘kritische’ nabeschouwing op Beijing.

Het ‘echte ‘ China

Wie naïef is en deze spelen heeft meegemaakt, zal zeggen dat dit de “mooiste Spelen ooit” waren en dat China snel “verwestert”. Maar noch op televisie noch in Beijing heb je het 'echte' China kunnen zien. We hebben de Spelen gezien, the biggest Show on earth. Maar ondanks Coca Cola en MacDonalds zie ik China niet echt verwesteren.

De armoede

Verboden met de economische groei van China is onmiskenbaar de armoede. Juist door de enorme aantallen arbeiders die werken voor een habbekrats, is China economisch sneller aan het groeien dan het westen. Ik heb echter nog nergens zo’n grote kloof gezien tussen rijk en arm. Je ziet hier in het zakendistrict prachtige auto’s en enorme luxe wolkenkrabbers.

Maar daar staat dus tegenover dat de vuilnis bij onze luxe appartementen werd opgehaald door mensen met een bakfiets. Ik durfde er geen foto van te maken, maar geloof me: er passen heel veel vuilniszakken op een bakfiets. Kenmerkend is dat je die armoede niet of nauwelijks te zien krijgt. Dat geldt voor de televisiekijker maar ook voor de toerist.

De vraag is hoe Beijing er over een half jaar uit ziet. Het kan haast niet anders dat Beijing dan minder schoon is. Er ligt nu niets op straat, ook geen sigaretten. Er zal ook minder groen zijn. Want de mooie bloemenperkjes bestaan uit honderden potjes en die plantjes zullen verwelken. Ook zal het straatbeeld weer veranderen vanwege de tijdelijke verkeersregels.

Verkeer en smog

China heeft veel regels gemaakt om de smog te beperken en dat is redelijk gelukt. Om het aantal auto’s te beperken waren alle oude en vervuilende auto’s verbannen uit Beijing. Ook mochten per dag afwisselend auto’s met oneven of even kentekens de straat op (taxi’s uitgezonderd). Je kunt je niet voorstellen hoe erg de smog anders zou zijn geweest!

Deze verkeersregels ten spijt was er natuurlijk wel een enorme hoeveelheid smog. Ook wie niet hoefde te sporten heeft dat gemerkt. Mijn verkoudheid wijt ik vooral aan de grote temperatuurverschillen (zowel in gebouwen als in taxi’s zitten airco’s). Maar toen mijn verkoudheid over was kreeg ik een kriebelhoest die aanhield en die wijt ik aan de smog.

Ik weet nog goed dat ik twee jaar geleden uit Shanghai terug kwam en in Nederland met een glimlach de frisse lucht opsnoof. Ik stond in de parkeergarage van Schiphol. Omdat het deze keer bij terugkomst in Nederland - voor Nederlandse begrippen – benauwd was, was het verschil kleiner. Maar ik ben erg blij terug te zijn, daar had ik het niet lang meer uitgehouden.

Veiligheid

Van tevoren was er veel gewaarschuwd, gedraag je als je in China bent want als je iets doet dat niet naar de zin is van de Chinezen dan moet je maar afwachten of je nog het land uit mag. De eerste dag waren we dan ook wat angstig om door een rood licht te lopen (terwijl er geen verkeer aan kwam) omdat er bij elke kruising politieagenten staan.

Maar uiteindelijk moet ik zeggen dat ik nergens een probleem heb gezien en geen verhalen kan vertellen over security die streng was. Of politie die mensen heeft opgepakt of visa heeft ingetrokken. Eigenlijk het tegendeel: de controles waren heel soepel en ik denk dat het voor een terrorist kinderspel was geweest om een aanslag te plegen.

Voor je ergens in kon komen was er altijd een uitgebreide check met poortjes en tassencontrole, zoals we die kennen op vliegvelden. Ondanks dat ik telefoon en geld altijd in mijn tas stopte, ging het alarm altijd af als ik door een poortje stapte (bij iedereen eigenlijk). Dus volgde altijd een check van voorkant en achterkant met een soort cricket-bat.

Ook die cricket-bat piepte altijd maar het leek wel of het voor de mensen belangrijk was om die routine te volgen en dat het piepen eigenlijk genegeerd werd. Mijn tas heb ik in op 1 of 2 keren na altijd open moeten ritsen. Ik heb weliswaar 90% van de keren een slok van mijn water moeten nemen, maar ik heb slechts een keer mijn camera aan hoeven zetten en mijn laptop geen enkele keer. Het was een routine, maar die was niet altijd hetzelfde.

Zwemmen

Het zwembad was na het enorme atletiekstadion het meest opvallende gebouw in Beijing. De zwemprestaties waren over het geheel ook opvallend goed, wat mede kwam door de nieuwe badkleding dit seizoen. Je ziet gewoon dat zwemmen in deze pakken minder energie kost en dat het harder gaat. De vraag is of er nieuwe regels gaan komen voor badkleding.

Wat de Nederlanders betreft is het geen succesvol zwemtoernooi geweest. Hoewel Maarten van der Weijden en de waterpolodames het voor de KNZB goed maakten, werd van de zwemmers meer verwacht. Er is geen perfect recept voor topprestaties!

Race-analyses

Als race-analist ben ik niet bij de voorbereiding van de zwemmers geweest en kan dus geen antwoord geven over de vraag waarom er geen 4 of 5 medailles zijn gehaald. De zwemmers hebben een heel voorspoedige voorbereiding gehad. Ze hebben meerdere trainingskampen doorlopen en er werd heel hard gezwommen in de trainingen. Het lijkt erop dat er te vroeg is gepiekt en dat de zwemmers in de laatste week te weinig (hard) hebben getraind.

Voor mij als race-analist waren de voorzieningen prima, dankzij de accreditatie die ik een dag voor aanvang alsnog kreeg. Anders had ik mijn werk niet of vrijwel niet kunnen doen. Nu kon ik samen met collega’s van andere landen bovenaan de tribune filmen en analyseren. Het is elke keer weer leuk om collega’s aan het werk te zien. Al was het maar om weer de bevestiging te hebben, van het feit dat wij met onze race-analyses goed bezig zijn!

Londen 2012

Omdat het mijn eerste Spelen zijn geweest zal het Olympische sfeertje mij het meest bij blijven. Maar van iedereen die er meer heeft meegemaakt hoor ik hetzelfde: dit zijn de grootste en mooiste spelen ooit. Dit kan "nooit" meer worden overtroffen.

Natuurlijk zullen de Spelen in Londen ook heel mooi zijn, maar het kan niet groter of grootser dan hier in Beijing. Hier is zo verschrikkelijk veel geld geïnvesteerd in stadions en in infrastructuur, hier zijn ontelbare vrijwilligers op de been, dit kan nergens anders als in China.

Amsterdam 2028

Er is het afgelopen jaar druk gespeculeerd over een kandidatuur van Nederland voor 2028. Kijkend naar deze Spelen kan Nederland niets organiseren dat in de buurt komt van Beijing. Ik denk dat het verstandiger is om die miljoenen te investeren in de Sport, en niet in de Spelen. Want we kunnen in veel sporten beter presteren als er meer geld is.

Ik vind het leuk om reacties te krijgen op dit blog. Misschien tot een volgend blog!

De terugreis

2008-08-26T22:19:00.003+08:00

Hehe, ik ben weer thuis. We vertrokken rond 7 uur in de ochtend en rond 6 uur in de avond was ik thuis. Met 6 uur tijdverschil dus deur tot deur 17 uur. Het vliegtuig was iets te laat weg, want kwam doordat het inchecken anderhalf duurde, wellicht door de cameraploeg die allerlei apparatuur en extra gewicht mee moest nemen.

We vlogen niet met de rest van de Nederlandse ploeg naar Schiphol, maar we vlogen van en naar Dusseldorf. Gelukkig heb ik een lieve vriendin die mij weg heeft gebracht en op heeft gehaald. Marike was nog op tijd thuis om de wekelijkse maandagavond hondentraining te geven, ik heb een wandeling met de hondjes gemaakt. Ik ben thuis!

Stoplichten

2008-08-24T22:58:00.005+08:00

Vlak voor ik weer het vliegtuig in stap nog even een tweede stukje over "verkeer". Ik schreef eerder al over de taxi's hier, ik kan ook nog wel iets schrijven over stoplichten.

De eerste dag dat we hier kwamen en moesten oversteken, moesten we nog even leren hoe de stoplichten hier werken. Op zich is het best eenvoudig. Als het licht op rood staat, dan zie je een aantal rijen met LED's die aangeven hoe lang het nog duurt voor het groen wordt. Handig. Als het groen is, zie je het aantal seconden dat het nog groen blijft. Ook handig.

Maar in de praktijk blijkt dat groen niet betekent dat je vrij baan hebt om over te steken. Want de stoplichten werken eigenlijk alleen voor rechtdoorgaand verkeer. Dus als je wilt oversteken dan wordt jouw voetgangerslicht groen tegelijk met de auto's die dezelfde kant op gaan. Maar je komt dan toch nog steeds afslaand autoverkeer tegen.

Andersom betekent rood dus ook niet altijd dat je niet kunt oversteken. Het is eigenlijk een beetje 50/50. De eerste dag moesten we oversteken op een kruispunt waar het heel rustig was en daar stond toevallig ook een politieauto. Dus wij bleven netjes staan voor rood en zijn bij groen gaan oversteken. Nu drie weken later, steken we overal gewoon over. Of het nu groen of rood is, het maakt weinig uit.

Net als tussen taxi's onderling geldt eigenlijk het recht van de sterkste of de brutaalste. Is er ruimte, dan pak je die. Dat geldt dus ook voor het oversteken, wie er als eerste is die heeft "de weg". Het lijkt in eerste instantie vrij gevaarlijk, maar al snel merk je dat de chaos ook een voordeel heeft. Iedereen let veel beter op elkaar. Men houdt rekening met het feit dat andere weggebruikers onverwachte dingen doen.

Laatste dag

2008-08-24T22:53:00.008+08:00

Vandaag was mijn laatste dag in Beijing. De planning was om drie dingen te doen: het CCTV gebouw bekijken, in het HHH mijn saldo cashen en mijn laatste geld spenderen aan souvenirs in en winkel met officiële Olympische souvenirs. De eerste twee dingen zijn gelukt, het derde niet.

Ik heb mij door een taxi af laten zetten bij het CCTV gebouw. Dit is een gebouw ontworpen door rem Koolhaas en het is architectonisch een heel apart gebouw. Het zijn twee schuine pilaren die bovenaan haaks tegen elkaar aan 'hangen'. Het aparte is dat de twee pilaren elkaar nodig hebben, anders valt het gebouw om.

Helaas kon je niet onder het gebouw langs lopen, je kunt zelfs niet dichtbij komen. Er staat namelijk een grote muur omheen. Waarschijnlijk is het gebouw speciaal voor de Spelen extra beveiligd, ik weet niet of je er in de toekomst dichterbij kunt komen. Ik ben er een blok omheen gelopen om van alle kanten een foto te maken, maar de mooiste kant was toch de kant waar ik was begonnen.

Daarna dacht ik even naar het HHH te wandelen, maar ik heb mij enigszins vergist in de afstand. Dat krijg je als je voor de grote stukken altijd de taxi neemt. In het HHH koos ik voor een broodje gezond en een sapje. Het saldo dat daarna nog op mijn HHH-pas stond (je betaalt daar met een pasje dat je steeds kunt opwaarderen) kreeg ik uitbetaald toen ik de kaart inleverde.

Vanaf het HHH heb ik mij per taxi weer terug laten brengen naar het Olympische terrein, waar ik eerder deze week al een grote Beijing souvenir shop had bezocht. Ik had toen al wat gekocht, maar me voorgenomen op de laatste dag terug te keren om mijn laatste geld hiere uit te geven. Want ze hadden heel veel leuke dingen en alles was "Chinees" geprijsd.

Helaas waren alle winkels in verband met de sluitingsceremonie al om 16:00 uur gesloten en dus kon ik mijn laatste centen niet uitgeven. Gelukkig was ik er dus al eerder geweest en had ik ook een paar foto's genomen. Om aan te geven hoe groot deze shop was heb ik een foto gemaakt van alle caps. Als je gaat tellen, blijken het meer dan 200 verschillende caps te zijn!

Het afrekenen in deze winkel gaat net als in de meeste andere Chinese winkels nogal omslachtig. Je kiest eerst een artikel, dan krijg je een bonnetje van de verkoopster in die sectie van de winkel. Vervolgens moet je met die bon naar een kassa om te betalen. Daar neemt een dame je geld aan en een ander zet een stempel op je bon.

Vervolgens kun je dan weer terug naar de verkoopster die je artikel voor je had ingepakt. Daar wordt het toch weer even getoond, zodat je kunt controleren of je de juiste tas mee neemt. Ook de maat van de kleding wordt dan weer even aan je getoond, netjes maar wel een beetje overbodig.

Dit is eigenlijk wel typerend voor China. Het is niet zo efficiënt als in het westen, maar dat hoeft ook niet. Want er zijn heel erg veel Chinezen en arbeidskosten zijn laag. Het is voor de Chinese werkgevers dus helemaal geen probleem als methoden wat inefficiënt zijn.

Zomerpaleis

2008-08-23T18:39:00.007+08:00

Na eerder al de chinese muur en de verboden stad te hebben bezocht, was het vandaag de attractie die in mijn boekje op nummer drie staat genoteerd: het zogenaamde "zomerpaleis". Eigenlijk is het geen paleis maar een enorm groot park met tientallen tempels. Het totale gebied heeft in het verleden dienst gedaan als buitenverblijf voor de keizers.

Als je de hoofdingang binnen komt, zie je eerst een groot aantal tempels waardoor je eigenlijk hetzelfde gevoel krijgt als in de verboden stad. Alle gebouwen hebben een chinese en engelse naam. Zo ook het gebouw waar voorstellingen werden gehouden: de "Garden of Virtue and Harmony". Daar werd door meerdere groepjes voorstellingen gegeven.

Loop je iets verder door dan kom je bij het meer dat driekwart van het totale gebied beslaat: "Kunming lake". Talrijke kleine bootjes varen hier heen en weer. De meeste toeristen liepen naar het oostelijke deel en in mijn boekje stond dat het westelijke deel erg mooi was en dat het favoriet was bij de lokale bevolking. Het boekje klopte, daar is het vooral een "park".

Het gaat te ver om te beschrijven welke bruggen en tempels ik heb gezien. Ik heb er in ieder geval een flinke 'wandeltraining' van gemaakt. Na ongeveer 4 uur wandelen (in behoorlijk heet weer) stond ik weer bij de uitgang. Het was vrij druk, maar het is niet moeilijk om je voor te stellen dat dit een heel prettig buitenverblijf is geweest in de 18e en 19e eeuw.

Bird's nest

2008-08-22T23:55:00.000+08:00

Toen ik daags voor de opening in het HHH kaarten moest bestellen, was mijn eerste keus atletiek. Ik had toen onverwacht de keus uit meerdere dagen en wist niet welke dag of dagen het beste uit zou komen, omdat ik geen kaarten had voor andere evenementen. Uiteindelijk had ik gekozen voor twee avonden aan het eind van de week: gisteravond en vanavond.

Na vele malen langs te zijn gelopen, ben ik nu dus twee keer binnen in het stadion geweest.
Gisteravond na de fenomenale waterpolofinale zag ik het stadion vanaf een stoel bijna bovenin het stadion. Doordat het waterpolo was uitgelopen werd dat toen een kort bezoek. Vanavond kon ik de hele avond genieten vanaf een stoel vlakbij de baan.

Het stadion is de blikvanger geworden van deze Spelen, op vrijwel alle televisiestations zie je het stadion als achtergrond van de presentatoren. Het is ook een heel bijzonder gebouw. Vooral in de avond als het is verlicht is de buitenkant indrukwekkend mooi. Van ver af lijkt het van buiten letterlijk een vogelnest. Als je binnen bent heeft het meer weg van een mierennest. Het stadion is echt verschrikkelijk groot.

Ik had gisteren graag mijn stadsgenoot Gregory Sedoc in actie gezien, maar hij heeft de finale niet gehaald. Vanavond heb wel onze Nederlandse tienkamper gezien en ik heb vandaag de Nederlandse sprinters tijdens de finale van de 4x100 meter zien starten. Helaas heb ik ze niet zien finishen, het ging mis bij een wissel. Jamaica won zoals verwacht goud, in een nieuw wereldrecord.

Het meest spannend was toch wel het polsstokhoogspringen. Het goud werd daar gewonnen door Steve Hooker, een Australiër. Hij sloeg meerdere hoogtes over en bedwong de volgende twee hoogtes in de derde poging. Toen het goud binnen was en het stadion voor driekwart leeg was, presteerde hij het - wederom in de derde poging - om 1 centimeter hoger dan het Olympisch record te springen. Iedereen die nog aanwezig was stond op de banken!

Het was voor mij ook mijn eerste keer bij een atletiekwedstrijd, zoals ik had verwacht kom je ogen en oren tekort. Maar vooral het stadion is bijzonder. Iedereen die in Beijing is geweest en niet in het "birdsnest" is geweest (omdat de prijzen voor atletiek hoger waren, namelijk 20 en 40 en 80 euro) heeft echt iets gemist: de moeder aller sporten.

Mascottes

2008-08-22T14:23:00.007+08:00

Elke Olympische Spelen heeft een mascotte. De Chinezen hebben gekozen voor 5 mascottes en je ziet ze overal in Beijing. Het zijn niet zomaar leuke knuffelbeesten, er zit een meervoudige symboliek in. In de eerste plaats hebben de mascottes de kleuren van de Olympische ringen. De olympische ringen staan voor de werelddelen.

De vijf mascottes staan ook voor 5 elementen: Beibei de vis staat voor water, Jingjing de panda staat voor bos, Huanhuan de olympische vlam staat voor vuur, Yingying de antilope staat voor aarde en Nini de zwaluw staat voor lucht. En dan zijn we er nog niet: als je de namen samenvoegt krijg je "Bei jing huan ying ni" en dat betekent: "Beijing heet u welkom."

Hier in Beijing zijn er meer dan 70 McDonalds en natuurlijk zitten de Olympische poppetjes in de happy meals, want McDonalds is een van de hoofdsponsoren. Net als bij andere restaurants eet je ook bij de McDonalds voor Chinese (zeer lage) prijzen. Wat mij wel verraste was dat de menu's scherper zijn van smaak, zelfs de cheeseburger is pikant!

Op het grote middengebied met alle "venues" kwam ik van de week een optocht tegen waarin de mascottes weer terug kwamen. Vijf praalwagens - zonder bloemen - met talrijke tieners vormden een kleurrijke optocht. Ook bij alle wedstrijden komen vlak voor aanvang vrijwilligers verkleed als mascottes het speelveld op. De mascottes zijn ook in de winkel een groot succes, waarschijnlijk 'vijf' keer zo succesvol als bij eerdere Spelen.

Waterpologoud

2008-08-21T22:55:00.000+08:00

Het is bekend: de zwemmers stelden hier in Beijing enigszins teleur door slechts een medaille te halen, al was het goud. Er werd op vier plakken gerekend. Maar naast het 'binnenwater' wordt er ook gezwommen in 'open water' en doen we ook mee met waterpolo. Vandaag heb ik een historische dag mee gemaakt voor de KNZB.

Nadat Maarten van der Weijden de eerste gouden medaille ooit won (open water zwemmen is een nieuwe discipline op de Olympische spelen) hebben de waterpolo dames ook goud gehaald! Hiermee wordt de KNZB op een plezierige wijze met de neus op de feiten gedrukt: er kunnen ook Olympische plakken gewonnen worden bij andere zwemporten dan wedstrijdzwemmen!

Het "open water" is deze Spelen Olympisch geworden, de Nederlandse waterpolo vrouwen mochten in Sydney voor het eerst aantreden. De Nederlandse dames waren voor die tijd zeer succesvol in het waterpolo maar ze kwamen in 2000 niet verder dan de vierde plaats. Daarna zakte het dames waterpolo weg en in Athene was niet eens een team aanwezig.

In 2006 ging Robin van Galen de uitdaging aan en ging met een groep dames fulltime trainen. Er is dus twee jaar hard toe gewerkt naar dit succes en stapsgewijs heeft Nederland de doelen gehaald en de verwachtingen overtroffen. Kwalificatie, de poule doorkomen, de kwart finale winnen, de halve finale winnen… en nu de finale.

Net als de wedstrijd om het brons - die er direct voor werd gespeeld - was de finale een kraker. Nederland kwam heel snel op een 4-0 voorsprong en alle oranjefans keken elkaar aan met een gevoel van: "dit kan toch niet?" Ik zat vrijwel helemaal vooraan en kon mijn oren niet geloven. De Amerikaansen kwamen echter terug tot 5-5.

Het bleef superspannend en de laatste minuut werd het 8-8. Nederland scoorde seconden voor het eind en het goud was binnen. Het is traditie dat coaches te water gaan, met of zonder hulp van de sporters. Het hele begeleidingsteam dook zelf het water in, de teamarts met een mooie salto. Ik heb gelezen dat ook Jack van Gelder het water in was gegooid door de dames, ik heb dat gemist maar gezien de stemming geloof ik het direct.

Het lot wil dat de Verenigde Staten en Nederland voor het toernooi veel met elkaar geoefend hebben. Daarbij was de Verenigde Staten - tevens wereldkampioen - het sterkste. Zowel Hongarije als de Verenigde Staten zijn dus verslagen toen het ertoe deed. Daarvoor hebben we een spreekwoord: "wie het laatst lacht, lacht het best." Nederland lacht hier in Beijing vannacht tot in de kleine uurtjes!

Lance van de lage landen

2008-08-21T14:23:00.007+08:00

Vandaag is er historie geschreven op de roeibaan in Beijing. Daar waar eerder de roeiers medailles pakten is vandaag een heel bijzondere medaille gewonnen. Het is niet zomaar een lange afstandszwemmer die hier goud heeft gewonnen. Het is Maarten van der Weijden.

Hij was al een getalenteerd en redelijk succesvol lange afstandszwemmer, voordat in 2001 bij hem acute lymfatische leukemie werd geconstateerd. Na vier chemokuren en een stamceltransplantatie herstelde hij. Maar zwemmen daar had hij geen zin meer in.

Het was zijn moeder die hem toch heeft overgehaald om weer eens te gaan zwemmen. Voor Maarten was lopen in die tijd al vermoeid dus hij zag er tegenop. Maar toen hij het eenmaal deed, voelde het ontspannend. Hij ging steeds meer zwemmen en het ging steeds beter.

Het vorig hoogtepunt was dat Maarten eerder dit jaar wereldkampioen werd in Sevilla op de 25 km. Op de 10km - de enige afstand die bij de Olympische spelen wordt gezwommen - werd hij vierde. Maar daarmee kwalificeerde hij zich wel voor Beijing.

Het verhaal van Maarten was al heel bijzonder, nu hij Olympisch kampioen is geworden is het nog mooier geworden. Op zijn website www.maartenvanderweijden.com staat dit citaat: "Ik wilde laten zien dat er in het geval van kanker niet alleen maar verliezers zijn. Dat er ook mensen zijn die na zo'n ziekte wereldkampioen kunnen worden."

Er zijn vele redenen om bewondering te hebben voor Maarten. Hij is namelijk ook een heel aardige (boom van een) kerel en hij heeft geleefd voor de sport. Hij heeft maandenlang 15 of meer uur per dag in een hoogtetent geleefd. Vandaag en de komende dagen zal hij weinig slapen. Hij is nu een van de grootste helden van Beijing.

(Foto: Maarten ligt bovenaan, hier wisten we al dat hij ging winnen van de andere twee)

Hockeyrokjes

2008-08-20T23:25:00.007+08:00

Vanavond ben ik naar de halve finale hockey geweest, met de kaart die ik van een vriendelijke Duitser kon kopen tegen de oorspronkelijke prijs van (omgerekend) 8 euro. Een kaart voor hockey geeft je het recht om twee wedstrijden te kijken. Vanavond twee halve finales van de vrouwen. De eerste finale was tussen Duitsland en China.

Hoewel Duitsland tweemaal op voorsprong kwam, won China en daarmee een plaats in de finale. Vlak voor en na de wedstrijd kon ik even kennismaken met de analist van het hockey. Op mijn vraag welke tegenstander hij liever had, China of Duitsland gaf hij het antwoord dat hij de voorkeur gaf om de finale te spelen (en dus niet de wedstrijd om het brons).

Het kaartje dat ik had gaf recht op de overdekte tribune, wat in de vooravond een goede plek leek omdat het leek te gaan regenen. Maar uiteindelijk is het droog gebleven. Ik zocht een vrije plek waar ik goed zicht had op de warming-up en de dug-out van Nederland. De oranje gekleurde tribune heeft vijf maal mogen juichen en de dames spelen de finale tegen China.

Tijdens de halve finale hockey heb ik nog kaarten kunnen regelen voor de waterpolo finale van morgen, waarin Nederland tegen de verenigde Staten speelt voor goud. Een historische finale. Laten we hopen dat de waterpolo dames morgen net zo sterk spelen als de hockey dames vanavond hebben gedaan!

Edith van Dijk

2008-08-20T16:18:00.000+08:00

Vanmorgen was het dan zover: de dag van Edith. Of zoals ze in Zwaag - in huize van Goor - zeiden: de nacht van Edith. Jaap en ik pakten om 7 uur al een taxi op weg naar de roei- en kanobaan, die ligt ongeveer 30 km buiten Beijing. De wedstrijd zou om 9 uur starten, we waren ruim op tijd.

Daar aangekomen moesten we nog een stukje wandelen naar een andere ingang. We hadden een goede tribune, maar helaas geen heel goed zicht op de start en finish. Die vond plaats vlak voor de perstribune, aan de overkant van de kanobaan. Naast de perstribune stond een deelnemers- of vip-tribune, welke vrijwel leeg was.

Aan de publiekszijde waren ook nog veel plaatsen vrij. Aangezien het scorebord geen informatie gaf (alleen de startlijst en de lopende tijd) moesten we na elke doorkomst zelf kijken waar Edith lag. De informatievoorziening voor de toeschouwers is bij een gemiddelde langebaan in Nederland beter. Zwemmen is toch iets anders dan roeien!

Edith is uiteindelijk als veertiende geëindigd. Op voorhand was de verwachting een plek bij de eerste acht en toch ook een beetje hoop op een medaille. Die verwachting en hoop was vooral gebaseerd op de enorme staat van dienst van Edith. Zowel nationaal als internationaal heeft Edith het open water zwemmen gedomineerd bij de vrouwen en ze kon bijna altijd mee met de mannelijke zwemmers.

In 2005 neemt ze afscheid en de gouden medailles die ze won bij het WK zwemmen in Montreal vormden een mooi einde aan haar carrière. Er was eigenlijk maar een prijs die ontbrak op haar erelijst en dat was een Olympische medaille. Maar het open water zwemmen werd in 2000 en 2004 niet toegevoegd aan de Olympische sporten.

In 2006 beviel ze van een dochter en daarna kwam het bericht: het open water zwemmen zou Olympisch worden in 2008. Edith besloot een comeback te maken. Ondanks dat ze hier geen prijs heeft kunnen pakken, vind ik de comeback toch geslaagd. Edith heeft ten eerste aangetoond bij de beste zwemmers ter wereld te horen en ten tweede heeft ze getoond wat je met hard werken kunt bereiken. Een sportvrouw zoals we er graag meer zouden hebben.

Turnen

2008-08-19T23:02:00.003+08:00

Terwijl ik de laatste happen van mijn "Box meal" naar binnen werkte (zie vorige bericht) werd ik op de schouder getikt door een vriendelijke Duitser die mij een kaartje voor het Hockey aanbood. Een vriendelijke Duitser, want hij hoefde er niet meer voor te hebben dan de kostprijs en dat is omgerekend 8 euro. Voor die prijs ga ik morgen - als het goed is - twee hockeywedstrijden kijken waaronder een van de Nederlandse hockeydames (jippie).

Omdat ik voor vanavond nog geen kaarten had en had gehoord dat je her en der toch wel binnen komt met een accreditatie van het zwemmen, ben ik op goed geluk de turnhal in gelopen. Ik kon zo doorlopen en toen ik oog in oog stond met de turnsters die hun finale turnen op de balk, besloot ik even op de trap te gaan zitten en te genieten van de omgeving.

Een van de eerste dingen die mij opvielen - naast de prettige sfeer - was dat er zachte muziek werd gespeeld op de momenten dat er een oefening werd geturnd. Dit overstemde voor de turners waarschijnlijk het geroezemoes, want het publiek was lang niet zo stil als ik had gedacht. Daarnaast werd er vrijwel onophoudelijk geflitst, terwijl continue door de speaker werd verteld en door borden werd getoond dat dit verboden was. Jammer!

Ik zag in de hal aan de andere kant een rekstok staan en zoals ik op voorhand al vermoedde bleek vandaag de finaledag te zijn voor de enige Nederlandse turner Epke Zonderland. Ik heb de eerste keer dat ik in het HHH kwam nog gesproken met zijn vader en oom, dus ik vond het bijzonder leuk om juist vandaag in de turnhal te zitten. Helaas heeft Epke geen goede oefening geturnd, hij viel en liep daardoor een medaille mis.

Ik had natuurlijk geen kaartje, maar kon toch met toestemming van een vrijwilliger op een willekeurige vrije stoel gaan zitten. De wet van Murphy trad in werking, er kwamen prompt toeschouwers voor die stoelen. Maar ik werd weer aangenaam verrast door de vriendelijkheid van de Chinezen: ze schoven gewoon een stoeltje op zodat ik toch de rest van de finale kon blijven kijken.

Al met al een dag met vele ups en downs, ik heb nog veel meer gezien dan ik kan beschrijven. Maar ik denk dat ik de komende dagen nog veel meer mee gaan maken. Naast hockey hoop ik ook nog waterpolo te zien, want de Nederlandse waterpolo dames hebben de finale gehaald en gaan donderdag voor goud. Ik hoop dat ik daarbij kan zijn. Ik ga in ieder geval nog de binnenkant van het atletiekstadion zien. Dat stadion is zowel overdag als 's nachts al zeer indrukwekkend vanaf de buitenkant.

Olympic Common Domain

2008-08-19T22:56:00.008+08:00

Als je naar een sport kijkt, dan zijn de Olympische spelen niet groter of anders dan een WK van die sport. Als je het zo bekijkt dan zijn de Spelen feitelijk een optelsom van heel veel WK's plus een Olympisch dorp (dat dorp maakt het voor de sporters zo anders). Voor ik in Beijing was, dacht ik dat elke "venue" een apart gebouw was waar je wel of niet in mocht.

Ik weet niet hoe het was bij eerdere Spelen, maar hier in Beijing is een aantal "venues" gecombineerd toegankelijk. Het is feitelijk een groot gebied (een paar vierkante km) waarbinnen meerdere grote stadions staan. Als je accreditatie hebt voor een van die stadions of als je een kaartje hebt voor een van de wedstrijden, dan heb je toegang tot dit gebied en dat heet het "Olympic Common Domain".

Bij de ingangen tot het OCD worden alle tassen gescand zoals we gewend zijn op vliegvelden. Ik heb de afgelopen week mijn tas meermalen moeten openen om mijn laptop en camera te laten zien. Ook moest ik vele malen een slok nemen van het flesje drinken dat ik altijd bij me heb. Alles gaat heel vriendelijk en correct. De toegang tot de venue gaat simpelweg door je accreditatie of ticket te laten zien dus daar is geen strenge controle.

Het leuke van het OCD is dat als je een toeschouwer bent en je een kaartje hebt voor een bepaalde wedstrijd, dat je vlakbij meerdere gebouwen kunt komen (onder andere de bijzondere "watercube" en het "birdsnest"). Op dit terrein is nog veel meer te doen, voor toeschouwers is het feitelijk een dagje uit. Er wordt heel veel gefotografeerd en als je accreditatie om hebt ben je ook een interessant foto-object.

Natuurlijk zijn er vele tentjes waar je kunt eten en drinken. Een van de dingen die je kunt kiezen is een "Box meal". Dit is een maaltijd die op een hele speciale manier wordt verwarmd. Onder het etensschaaltje ligt een kussentje en door een aan touwtje te trekken, wordt dit kokend heet. Je zou denken: misschien iets typisch voor China? Maar dat blijkt niet zo te zijn. De Chinezen hadden namelijk net als ons een vrijwilliger nodig om dit te demonstreren.

Hondenweer

2008-08-19T15:22:00.000+08:00

Het zal de fervente televisiekijkers al zijn opgevallen: het is hier lang niet altijd tropisch warm. Ik heb hier alleen vlak na aankomst zonnebrand gebruikt, de afgelopen week was dat niet nodig. We hebben een keer zelfs een tropische regenbui gehad. Ik ben compleet doorweekt thuisgekomen na een zwemsessie, bij de anderen bleken twee regenjasjes niet genoeg tijdens een hockeywedstrijd.

Op de dagen dat het wel warm is, staat overal de airco aan. In het zwembad was het bij binnenkomst aangenaam koel, bovenaan de tribune natuurlijk weer warm. Ik denk dat het aan al deze temperatuurwisselingen en de vele airco's te wijten is geweest dat ik twee dagen geleden verkouden ben geworden. Gelukkig is het de afgelopen dagen wat koeler en ben ik die verkoudheid nu weer kwijt.

Ik heb de afgelopen dagen wel aardig wat afgeniesd en als ik goed moet niezen dan lijkt het wel of een hond blaft. Geen grote herder weliswaar, maar toch wel een flinke 'pekinees'. Daar wil ik het vandaag even over hebben. Want Chinezen staat er om bekend dat ze wel een hondje lusten op zijn tijd. Maar al voor vertrek had ik gelezen dat er gedurende de Olympische Spelen nergens hond of kat op het menu mocht staan.

Nu ik hier twee weken ben en in veel restaurantjes heb gegeten, kan ik ook zeggen dat ik nergens hond op het menu heb zien staan. Sterker nog, ik heb ook nergens een indicatie gezien dat dit voor de Spelen wel het geval was. De foto's op de menukaarten zijn namelijk allemaal flink verkleurd en tonen veel eend, ander gevogelte, veel vis en divers vlees.

Ik heb de afgelopen week meermalen een hond op straat gezien, aangelijnd. Het zullen er niet meer dan een stuk of vier zijn geweest, maar ik geloof niet dat die mensen de honden hebben aangeschaft voor de Spelen en dat ze over twee weken "Flappie" achterna zullen gaan. Hoewel ik gisteravond ineens een zwerver zag met een hondje, zijn het over het algemeen welvarend ogende mensen.

Het uitlaten van een hond is hier echter wel wat lastig. Speciaal voor de Spelen is er enorm veel groen toegevoegd aan de stad, maar dat zijn nette perkjes met gekleurde bloemen. Niet bedoeld om je hond in te laten poepen. Ik moet even terugdenken aan vorig jaar toen ik in Melbourne was voor de WK zwemmen. Daar zag ik in een park een vuilnisbak met gratis hondenpoepzakjes. Ideaal. Alleen heb ik in Melbourne in die twee weken letterlijk geen hond gezien.

HHH Huldiging

2008-08-17T23:47:00.000+08:00

Traditioneel worden de medaillewinnaars gehuldigd in het Holland Heineken House. Omdat het zwemtoernooi een week duurt, was al afgesproken dat alle huldigingen van zwemmers aan het eind zouden plaatsvinden. Zondagavond was het dus tijd om de gouden estafettedames zwemmers te huldigen.

We kwamen al iets eerder in het HHH en op dat moment werd een hockeywedstrijd gespeeld door de Nederlandse mannen tegen Australië. Hoewel het HHH natuurlijk bedoeld is om de Nederlandse fans samen te brengen, worden buitenlanders wel verwelkomd. Omdat weinig landen soort een soortgelijk onderkomen hebben, kijken deze mensen hun ogen uit.

Toen om en om werd gescoord, de wedstrijd eindigde in een gelijkspel. Na het hockey verzamelde iedereen zich in het binnengedeelte. Daar werd door de Corona's een feestje gebouwd waarbij het publiek via een telefoon verzoekjes kon aanvragen. Uiteraard werd op verzoek van een Australisch stel de bekende hit van Men at work gespeeld.

Om half twaalf was het tijd voor de huldiging van de zwemsters. Waar het door de week binnen 10 graden koeler is dan buiten, wat het hier andersom: een enorme mensenmassa kwam samen om de eerste gouden medaille van Nederland te vieren. Familie en bekenden mochten vooraan staan, ik zocht een plekje wat meer naar achteren.

Het leuke van het HHH is dat je bekenden tegen komt, waarvan je niet wist dat ze in Beijing zouden zijn. Zo kwam ik vandaag Douce tegen, een vriendin uit de tijd dat ik zelf zwom bij zwemvereniging Zijl/LGB in Leiden. Samen met haar heb ik naar de huldiging bekeken. Of liever gezegd: naar alle digitale camera's boven alle hoofden en de televisieschermen. Iets te druk naar mijn smaak, maar je moet er toch een keer bij zijn geweest.

Knutseldag

2008-08-17T23:43:00.000+08:00

De open water zwemmers hebben onderweg geen tijd om te eten, maar ze drinken onderweg wel om het vochtverlies aan te vullen. Ze hebben echter weinig tijd om te drinken, het moet in iets meer dan 1 seconde gebeuren. Het bekertje drinken wordt vanaf een steiger door de coach aangereikt via een lange stok.

De stok van Edith van Dijk was ongeveer 3,5 meter maar het verzoek was om hier in Beijing een langere stok te zoeken. In deze laatste dagen voor de wedstrijd heeft Edith haar rust nodig en coach en echtgenoot Hans van Goor moet op de gang die rust bewaken.Dus (schoon)vader Jaap van Goor ging op zoek naar een langere stok.

Een uitschuifbare stok van 6 meter vind je niet zomaar, dus de gedachte was om een stok te vinden die aan de huidige stok vast te maken. Maar de stok die Jaap had gevonden, bleek van een zodanig kleine diameter te zijn dat ze niet zomaar aan elkaar gemaakt konden worden. De totale stok moet natuurlijk ook stevig zijn.

De familie van Goor had dus geen lange stok van 6 meter mee genomen vanuit Nederland, maar naar bleek wel een tweede stok van ongeveer 3 meter. Die diameter was net iets kleiner dan de stok van 3,5 meter. Ik heb om die dunste stok textieltape gewikkeld en toen hebben we beide stokken in elkaar geschoven. Muurvast.

Daarna moesten we de stok natuurlijk weer naar het Olympisch dorp brengen. Beide stokken waren apart van elkaar eenvoudig inschuifbaar tot iets meer dan een meter lengte. Maar nu ze in elkaar waren geschoven ging dat niet meer. De taxi chauffeur keek wat ongerust toen we die lange stok van meer dan 2 meter diagonaal in de taxi schoven. Maar er stak maar een klein stukje uit het raam dus geen probleem.

Nadat we eerder twee fietsjes hebben gebracht, was deze lange stok onze tweede bijdrage aan de open water zwemmers. Woensdag en donderdag gaan respectievelijk Edith en Maarten hun 10 km zwemmen. Het zou fantastisch zijn als ze beiden een medaille zouden winnen. Ze zijn ertoe in staat en het zou hun beider verhaal (meer over hen de komende week) nog meer heroïsch maken!

De eindbalans en conclusies

2008-08-17T15:54:00.002+08:00

De laatste zwemsessie zit er op. Helaas is er geen medaille bij gekomen voor Nederland. De Duitse zwemster Britta Steffen heeft na de 100 vrije slag ook de 50 vrije slag gewonnen. Britta wist als enige haar aanvangstempo de hele baan vast te houden. Zowel bij Marleen als bij de andere dames liep de snelheid aan het einde van de baan terug.

Ik wilde vandaag de resultaten samenvatten, maar ik kan helaas geen positief verhaal schrijven. Op voorhand werd er gedacht aan 4 of 5 medailles, uiteindelijk hebben we er slechts een gewonnen: goud op de estafette 4x100 vrije slag dames. Hoewel deze dames vanavond gehuldigd worden in het HHH, overheerst teleurstelling.

De vraag is: waar is het mis gegaan? Hoewel ik als race-analist goed zicht heb op de resultaten, kan ik het niet zeggen. Uit de analyses blijkt simpelweg dat onze zwemmers minder sterk zijn dan bij eerdere toernooien. Meer kan ik er niet over zeggen want ik ben als race-analist alleen bij het team tijdens de wedstrijden en niet bij de voorbereiding.

Kijkend naar alle resultaten en analyses en na gesprekken met andere analisten kan ik wel twee verschillende conclusies trekken. De eerste conclusie ligt voor de kenners voor de hand want die is al veel vaker getrokken. Nederland legt altijd de focus op kwaliteit, maar om in 2016 te kunnen winnen zou je meer en harder moeten trainen.

Om de volwassen zwemmers meer te kunnen belasten, is het nodig dat ze op jongere leeftijd meer trainen. De tweede conclusie is dan ook dat we de angst overboord moeten gooien dat we jonge zwemmers teveel belasten. Natuurlijk moeten we er wel voor waken dat onze zwemsters er uit gaan zien als turnsters, maar dat moet kunnen door de juiste trainingen.

Maar als die jonge zwemmers bereid blijken te zijn om veel en hard te trainen, dan moeten zij ook voldoende steun krijgen om te voorkomen dat ze afhaken. Op weg naar meer Olympische medailles is de afgelopen jaren namelijk flink geïnvesteerd in de absolute top. Om in 2016 meer medailles te halen, moet mijns inziens de jeugd en de subtop (niet ieders talent toont zich op jonge leeftijd) soortgelijke faciliteiten krijgen als de huidige topzwemmers.

2 more bicycles in Beijing

2008-08-15T23:44:00.002+08:00

Een van de gasten die gisteren is aangekomen in Beijing en in ons appartement verblijft, is Jaap van Goor. Hij is de vader van oud-zwemmer Hans van Goor en schoonvader en trainer van Edith van Dijk. Edith is een levende legende in het open water zwemmen, ze heeft over de hele wereld tussen haaien en piranha's gezwommen.

Na zo'n beetje alles gewonnen te hebben was er nog maar een wens over: deelnemen aan de Olympische spelen. Maar ondanks geruchten werd het open water zwemmen geen Olympische sport en besloot Edith een punt te zetten achter haar carrière. In 2005 kwam echter het nieuws dat het open water zwemmen in 2008 toch Olympisch zou worden. Ze besloot tot een comeback en ze heeft zich gekwalificeerd voor Beijing.

Edith is bij de dames de enige deelneemster, bij de heren hebben we Maarten van der Weijden. Over hem is ook een heel verhaal te vertellen, hij is de "Lance Armstrong" van het zwemmen, nadat bij hem leukemie was geconstateerd is hij ook zeer overtuigend terug gekeerd in het peloton en is hij zelfs Wereldkampioen geworden. Twee wereldtoppers dus, we hopen dat ze beide mee kunnen doen in de strijd voor een medaille.

Via Jaap van Goor kwam het bericht dat ze in het Olympisch dorp graag twee fietsen zouden hebben voor Edith en Maarten, omdat ze toch iets te veel moeten wandelen. Aan Jaap de vraag of hij twee fietsen konden regelen. Je kunt hier vrij goedkoop fietsen huren, maar je kunt hier ook fietsen kopen voor een prikkie en ik had vorige week ergens goedkope fietsen gezien.

Bij een shopping mall vonden we een grote verzameling vouwfietsen voor een gemiddelde prijs van 40 euro. We kozen de twee goedkoopste exemplaren. Voor nog geen 60 euro kochten we twee vouwfietsen en na wat overredingskracht vonden we een taxichauffeur en hebben we de fietsen naar het Olympisch dorp gebracht. Daar werden ze lachend in ontvangst genomen door Hans van Goor en Marcel Wouda.

Edith en Maarten fietsen deze week dus in het rond op iets te kleine vouwfietsen, maar ze sparen daarbij natuurlijk wel de nodige energie. Als ze komende week een medaille winnen, denk dan even aan de vouwfietsen die wij voor ze hebben gekocht. Voor we in het vliegtuig stappen zullen we twee Chinezen een plezier doen met een gratis vouwfietsje. Want ik denk dat het meer geld zal kosten om ze mee te nemen naar Nederland, dan dat de fietsjes hier hebben gekost...

De klim van de analist

2008-08-15T22:15:00.006+08:00

Op een wedstrijddag zijn er normaliter twee sessies: in de ochtend en in de namiddag of avond. Ongeveer een uur voor aanvang loop ik het zwembad binnen, via de ingang van de zwemmers en coaches. Doorgaans zijn er gratis flesjes water voor zwemmers en coaches, hier in Beijing is er keus uit een stuk of 6 soorten drinken, tevens is er fruit en zijn er snacks.

Indien ik niet op voorhand via het internet het programma heb bekeken, ga ik eerst nog op zoek naar een programma. Dan begint het zwaarste onderdeel van mijn werk: de tribune beklimmen. Hier in Beijing heb ik gisteren de treden geteld, het zijn er 122. Een voor een zie je de analisten hijgend en zwetend boven komen. Hou je van een goede work-out? Word analist!

(Foto: De Zweedse Magnus, die na verzoek om puffend boven te komen zijn beste beentje voor zet, als ik morgen een betere foto heb dan zal ik die plaatsen)

Gedurende de wedstrijd blijf ik bovenaan de tribune, naast mij zitten een aantal collega's van andere teams. Het zijn bijna altijd dezelfde mensen en de sfeer is heel vriendelijk. Ieder doet zijn eigen ding, de analyses worden niet gedeeld. Maar als je een opname mist is de kans groot dat je die van een ander kunt kopiëren om dan je eigen analyse te maken.

(foto: Australie, Engeland, Nieuw Zeeland, Canada, Verenigde staten, niet op foto Brazilie en Duitsland)

Aan het eind van de wedstrijd moet een aantal collega's de analyses nog maken, ik heb deze al gemaakt tussen de opnamen door. Natuurlijk zijn estafettes meer werk om te analyseren, helaas voor mij zitten die altijd aan het eind. Dus het komt voor dat ik tijdens de wedstrijd niets te doen heb (vandaag 5 series 1500m) en dat ik aan het einde - als het zwembad leeg loopt - in recordtempo de laatste analyse probeer te maken.

Hier in Beijing maken we geen gebruik van een draadloos netwerk, ik kopieer alle video's en analyses naar een USB stick en geef die bij de uitgang aan Jacco Verhaeren. In het Olympisch dorp worden die resultaten door hem en de andere twee coaches bekeken en daarna kunnen ze samen met de zwemmers de races terugzien en de resultaten bespreken.

Het aantal starts van Nederlandse zwemmers is in Beijing vrij klein. De laatste series zijn net geweest en alleen Marleen en Hinkelien komen nog aan de start. Omdat ik als analist vrij fanatiek ben, neem ik alle finales op en ga ik zoveel mogelijk analyseren. Het heeft voor deze Spelen geen nut meer, maar het kan wel helpen op weg naar 2012.

Ik ga de laatste sessies proberen nog een paar shirts te ruilen. Mijn buurman bovenaan de tribune is een Braziliaan en hij heeft hele mooie t-shirts, maar helaas… het is een klein mannetje. Ik probeer heb al twee dagen zover te krijgen dat hij zijn shirts ruilt met grotere ploeggenoten. Maar als dat niet lukt, moet ik misschien maar eens kijken aan welke sporten Brazilië meedoet met mensen van mijn lengte...

Taxi's

2008-08-14T16:40:00.004+08:00

Ter afwisseling vandaag weer eens een bericht dat niet gaat over de zwemprestaties, maar over hoe ik het leven in China beleef als tijdelijke bewoner. Een wezenlijk onderdeel van mijn beleving van China en Beijing is verbonden aan taxi's. Ik neem gedurende het zwemtoernooi viermaal per dag een taxi en betaal voor die vier ritten samen 5 euro.

Het is echt ongelooflijk hoeveel taxi's er hier rijden. Katie Melua zingt dat er veel fietsen zijn in Beijing, nou ik kan uit ervaring zeggen dat er veel meer taxi's rondrijden dan fietsen. Kijk bij een willekeurig stoplicht en van elke 10 auto's zijn er 4 taxi's. Het feit dat er zoveel zijn is ook de reden van mijn volgende verbazing.

Ik pak elke keer precies hetzelfde ritje naar het zwembad, vanwege mijn accreditatie mag ik door een tunnel die door Politie wordt bewaakt en die voor de bewoners en toeschouwers afgesloten is. Hoewel er continu taxi's door die tunnel rijden, schijn ik toch elke keer weer een chauffeur gevonden te hebben die nog niet weet dat ik daar door mag ("Yes it is OK").

Op de taxi's zit soms een sticker met daarop een opsomming van talen, die aangeeft dat je deze taxichauffeur in die talen zou kunnen aanspreken. Leuk bedacht die sticker, maar de taxichauffeurs die ik heb gehad acht ik niet in staat om de tekst op die sticker te lezen. Ik zou echt graag een gesprek voeren met een taxichauffeur, maar dat is me nog niet gelukt.

Het aanhouden van een taxi duurt soms even. Vlak bij het zwembad stoppen ze niet, ook niet als het stortregent. Een stuk verder staan ze dan ze in een rij klaar. Er zijn in de praktijk twee manieren om een Chinese taxi te geleiden naar je bestemming. De eerste is om een wegenkaart te kopen en er met een pen een kruis op te zetten en ernaar te wijzen. De tweede manier is om elke paar seconden de taxi chauffeur te wijzen waar hij heen moet.

Wat je vooral NIET moet doen is twee aanwijzingen geven of te vroeg een aanwijzing geven. Als je het volgende stoplicht linksaf wilt, zeg dan niet "straight and then left" want je chauffeur slaat subiet linksaf. Zeg ook niet "at end of road stop" of "there you stop" want hij stopt de meter direct en dan zit er niets anders op dan uit te stappen en zelf verder te lopen.

Overdag in de buurt van het zwembad:
een lange rij taxi's en geen rij mensen

's Avonds in de buurt van het zwembad:

geen rij taxi's wel een rij mensen

De 'Nederlandse' 100 vrij

2008-08-14T15:41:00.005+08:00

Nederland is een land dat zich geheel heeft gespecialiseerd op de 100 vrije slag. Geen enkel ander land ter wereld heeft zich gespecialiseerd op een slag en dan ook nog op een afstand. We hebben goud gehaald op de 4x100 vrije slag estafette en met Pieter en Marleen hebben we wereldtoppers in huis. Maar het heeft ook een keerzijde: op de andere nummers doen we niet meer mee. Ik wordt vandaag weer met de neus op dat feit gedrukt als analist.

Voor aanvang van elk toernooi maak ik een overzicht van de races die ik moet analyseren. Om geen race te missen kopieer ik alle namen van de series direct naar de finales. Het lijstje voor donderdagochtend toont dat in theorie 7 zwemmers en 1 estafette hadden kunnen starten. De praktijk is dat alleen Marleen en Pieter starten. Op welk nummer? De 100 vrije slag.

Als eerste van de twee moest Marleen aan de bak in haar halve finale. Relatief gemakkelijk heeft ze zich geplaatst voor de finale die morgenochtend zal plaatsvinden. Net als haar directe concurrentes hoefde ze niet 100% te geven om bij de beste 8 te komen. Geen idee wie het sterkste is. Bij de heren zijn veel meer medaillekandidaten, zeker deze keer.

Na een superspannende race tikt Pieter als vijfde aan. Bij andere landen heeft Pieter groot respect afgedwongen door zich überhaupt te plaatsen voor alweer zijn vierde Olympische finale 100 vrij, Maar bij de Nederlanders overheerst teleurstelling. Goud leek onmogelijk, maar we geloofden we toch in een medaille. Helaas heeft hij zijn tijd van de halve finale niet verder kunnen aanscherpen.

De analyse toont aan dat hij het erg moeilijk had vlak na het keerpunt. Juist op het moment dat hij zijn inhaalrace wilde beginnen, was de golfslag maximaal (zie mijn verhaal begin deze week). Aan het eind van de tweede baan kwam hij nog wel dichterbij, maar het was niet genoeg. De 100 vrije slag is bij de heren (zie mijn verhaal van gisteren) definitief het domein van de sprinters geworden.

Halverwege Beijing

2008-08-13T15:52:00.003+08:00

Vandaag ben ik halverwege mijn verblijf in Peking (13 25 dagen) en zijn we halverwege met de zwemwedstrijden (4 van 8 dagen). Een goed moment voor een tussentijdse balans: hoe is bijvoorbeeld de sfeer hier in de stad, hoe gaat het met toegangskaarten en hoe gaat het met de prestaties van de Nederlandse zwemmers?

In een van mijn eerste berichten schreef ik dat de sfeer in de stad nog wat tegen viel en dat er nog weinig niet-Chinezen in de stad rondliepen. Vlak voor de opening stroomden de buitenlanders binnen en sinds de Spelen zijn geopend zie je dat de sfeer er goed in zit. Naast de opening maakte ook mijn accreditatie verschil voor mijn beleving van de Spelen.

Je merkt dat mensen je op straat (meer) nakijken. Je ziet die Chinezen zich afvragen wie je bent. Je zou de bondscoach van het voetbalelftal van de Verenigde Staten kunnen zijn. Of een kleiduivenschieter uit Rusland. Wat je ook doet, je hebt accreditatie om je nek hangen dus je bent iemand.

Alle mensen met accreditatie hebben deze ook de gehele dag om. Want met die accreditatie kom je niet binnen in de sportgelegenheden waar je moet zijn, ook taxi's kunnen met jou op meer plaatsen komen. Met die accreditatie kan ik via een tunnel snel bij het bad komen, zonder moet de taxi een flink stuk omrijden. Zonder accreditatie moet je ook aan de andere kant het gebouw binnen, als toeschouwer.

Als toeschouwer wil je natuurlijk elke dag ergens op de tribune zitten, maar alle leuke kaarten zijn al uitverkocht. Sommige zijn vrij duur (atletiek 20 tot 90 euro), sommige zijn te goedkoop (hockey: 2 wedstrijden voor 5 euro). Het moet knagen als je geen kaart kunt krijgen en dan de lege plekken op de tribune ziet. Ook in het zwemstadion zie je elke dag lege plekken. Zelfs bij finalesessies.

Over de prestaties van de Nederlandse zwemmers in de eerste 4 dagen kan ik helaas niet heel positief zijn. Afgezien van de dames estafette vielen de tijden toch wat tegen, het lijkt wel of Nederland geen nieuwe pakken aan heeft en zwemmers van andere landen wel. De komende dagen is de hoop gevestigd op Marleen en Pieter, zij zijn wel in vorm. Laten we hopen dat we het Wilhelmus nog minimaal een maar liever nog een paar keer gaan horen!

(foto genomen tijdens voorstellen deelnemers halve finale 100 vrij wo 13/8)

Zwempakken en snel ijs

2008-08-12T15:43:00.003+08:00

Vandaag een verhaaltje over de (r)evolutie van de zwempakken. Het lijkt logisch dat sportkleding zich ontwikkelt en dat records daardoor sneuvelen. Dat is onderdeel van de sport. Maar hier in Beijing is te zien dat het dit jaar niet gaat om zomaar een nieuw pak, het verandert de manier van zwemmen.

In de jaren 80 en 90 droegen alle zwemmers een zo klein mogelijke zwembroek. Toen nationale zwemheld Ron Dekker een badpak aan deed tijdens een NK werd er hard gelachen. Een paar jaar later werd het normaal om pakken te dragen die zowel benen als armen bedekten. Ze werden "haaienpakken" genoemd omdat de stof zou lijken op de huid van haaien.

Toen de fabrikanten de stof niet verder konden verbeteren, moest er worden nagedacht over andere manieren om de pakken sneller te maken. De nieuwe pakken zitten zo strak, dat ze het lichaam helpen om in een gestroomlijnde vorm te blijven tijdens de race. Dat lijkt een voordeel voor iedereen, maar dat is niet zo.

In het zwemmen heb je sprinters en stayers, net als bij het schaatsen. Erben Wennemars is een schaatser van het type sprinter. Als hij een 1000 of 1500 meter schaatst en het ijs is snel, dan kan Erben zijn sprinttechniek langer vasthouden en kan hij ook op de 1500 meter meedoen om de prijzen. Als het ijs zwaar is, dan zie je Erben in de laatste ronde instorten.

Middellange afstandszwemmer Pieter van den Hoogenband kon in Athene 's werelds snelste sprinter op dat moment (Roland Schoeman) in de allerlaatste meter verslaan. Maar nu in 2008 zijn er pakken die van de 100 meter een sprint afstand maken. Kan Pieter in dat pak de gespierde sprinters nog steeds verslaan op 'zijn' 100 vrije slag? Donderdagochtend weten we het.

Wedstrijd in een wedstrijd

2008-08-11T14:36:00.003+08:00

Bij een estafette heb je ook altijd een wedstrijd in een wedstrijd. Zowel bij de dames als bij de heren wordt gekeken naar de snelste splittijden. Het geeft een indicatie van wie de grootste kanshebbers zijn op goud als later deze week de 100 vrije slag op het programma staat. De troeven van Nederland zijn Marleen (Veldhuis) en Pieter (van den Hoogenband).

Tenzij je als eerste start in een estafette, heb je een overnamevoordeel waardoor je sneller bent in een estafette dan wanneer je individueel een 100 vrije slag zwemt. Dat komt omdat je al iets eerder mag beginnen met je duik. In de praktijk kun je ongeveer 0,6 sec voordeel halen uit een overname.

De tijd van Marleen in de 4x100 vrije slag estafette was 52,58 sec, de tijd van Pieter was 47,17. Daar kun je dus 0,6 sec bij optellen. Maar wat ook voor beiden geldt, is dat de race-analyse laat zien dat ze in een (te) hoge frequentie beginnen en in een (te) lage frequentie eindigen. Als ze meer constant zwemmen moet het sneller kunnen. Ook is er nog ruimte bij de finish.

Als ik dat combineer dan moet het voor Marleen mogelijk zijn om ongeveer 52,8 te zwemmen en voor Pieter om 47,4 te zwemmen. Maar sport is geen wetenschap. Ten eerste is de kans groot dat je ergens een of twee tienden laat liggen. Maar uiteraard is er ook een kans dat Marleen en Pieter ergens iets 'vinden' waardoor ze sneller zijn dan ooit tevoren.

Als je kijkt naar wat de concurrenten voor tussentijden hebben laten klokken dan lijkt Marleen betere kansen te hebben. Zij heeft een splittijd die slechts twee tienden langzamer is dan de Australische favoriete Lisbeth Trickett-Lenton. Maar vanmorgen bij de finale van de 4x100 vrije slag mannen is er veel harder gezwommen dan verwacht.

Het grote verhaal van deze Olympische Spelen is dat Pieter voor de derde keer goud wil halen op de 100 vrije slag. Hij heeft daarvoor een behoorlijk zekere medaille op de 200 vrije slag laten schieten. Maar de vraag is of dat een verstandige keuze is geweest. Kijkend naar de splittijden van de estafettes zal het al heel lastig worden om in de finale te komen!

Estafettegoud dames

2008-08-10T16:35:00.004+08:00

Het is gelukt: Nederland heeft goud gehaald bij de 4x100 vrij estafette voor dames! Hoewel Nederland het wereldrecord in bezit had, waren er veel kapers op de kust. Duitsland en China hebben elk één topzwemster in de gelederen, de gerenommeerde zwemlanden Australië en Verenigde staten twee of drie maar Nederland kan verreweg het beste kwartet op de been brengen. Goud!

Het is bij estafettes echter niet vanzelfsprekend dat het snelste team wint. Er komt namelijk tactiek bij kijken: de opstelling. Bewaar je de snelste voor het laatst, of juist niet? Duitsland liet haar sterkste zwemster starten, maar dat bleek geen goede tactiek te zijn (ze grepen naast de medailles). Ik zal proberen uit te leggen waarom dat geen goede opstelling was.

De meeste teams bewaren hun allersnelste zwemster voor het laatst en er wordt meestal gestart met de op-een-na snelste zwemster. Daarmee heb je een goede kans dat je de minder snelle zwemsters in een positie brengt dat ze sneller zwemmen dan ze eigenlijk kunnen. Dat klinkt als een mentale one-liner, maar ik doel op een fysiek aspect: de golven.

Hoewel er tussen alle banen lijnen liggen die de golven voor een groot deel breken, heb je tijdens estafettes toch te maken met golven. Net als wanneer een aantal boten naast elkaar vaart, heb je nadeel als jouw boot ver achter de andere boten vaart. Je botst dan als het ware tegen de golven van de boten voor je en dat kost extra energie.

Je zou dus zeggen dat je het beste voorop kunt liggen, maar dat is ook niet helemaal waar. Het meest slim is om een klein beetje achter de voorste te liggen. De golven van een boot vormen een 'V' en als je het goed uitkient wordt je mee 'gezogen' door de voorste. Als je minder snel bent dan de voorste, kun je soms toch in het 'kielzog' blijven en dezelfde tijd zwemmen.

Jacco Verhaeren koos ervoor om de snelste zwemster - Marleen Veldhuis - als laatste te zetten. Duitsland koos ervoor om met de snelste zwemster te starten, maar zij kon niet genoeg voorsprong pakken (als ze achter je voordeel hebben van het 'kielzog', dan heb jij nadeel!). Toen de tweede Nederlandse zwemster de leiding pakte, kon het niet meer mis gaan. Het eerste goud is binnen.

Extra foto's

2008-08-10T16:28:00.011+08:00

Terwijl het hier dondert en bliksemt plaats ik wat extra foto's:

Let the games begin

2008-08-09T22:19:00.006+08:00

De eerste sessie zit er op. Ik heb mijn werk ook goed kunnen doen, geen problemen met accreditatie. Dus als analist heb ik een heel goede start van het toernooi gehad. Ik liep na de estafette geanalyseerd te hebben net voor Jacco Verhaeren de deur van het zwembad uit, hij had zijn telefoon in zijn hand en wilde me net bellen of alles goed gegaan was maar dat hoefde dus niet meer.

(foto: Jacco Verhaeren pratend met de NOS)

Wat de zwemmers betreft waren er geen heel verrassende uitslagen. Bij de 100 vlinderslag dames heeft Inge Dekker de finale gemakkelijk gehaald, zij had erop getraind de tweede baan sneller te gaan dan vorige races en dat heeft ze ook gedaan. Voor morgen is het dus zaak om de eerste baan nog iets sneller te zwemmen en die tweede baan net zo snel te zwemmen als nu. Als dat lukt, dan zwemt ze zich als medaillekandidaat in de finale.

Het belangrijkste nummer van vandaag was de estafette van de dames. Vanavond in de series zwommen Ranomi, Hinkelien, Femke en Manon. In deze opstelling ontbreken de twee snelste dames: Marleen Veldhuis en Inge Dekker. Zij worden gespaard en doen in de finale wel mee. Van de vier die vanavond zwommen mogen de twee snelsten morgen met Marleen en Inge strijden om goud.

Met Marleen en Inge moet het mogelijk zijn om het wereldrecord te verbeteren, dat Nederland al in haar bezit heeft. De kans is echter groot dat ook Australië en de Verenigde Staten dat kunnen. Duitsland en China worden iets minder sterk geacht maar gaan ook voor een medaille. Dit wordt zeker weten een van de spannendste races van dit zwemtoernooi!

Let the stress begin

2008-08-09T15:28:00.011+08:00

Vandaag begint het zwemmen. De finales zijn in de ochtend, de series in de avond. Dat is anders dan voor ons normaal is, het heeft te maken met de televisierechten (Verenigde Staten wilde het zo en voor geld is het programma schijnbaar te koop). Vandaag uiteraard nog geen finales dus alleen een sessie in de avond.

Net als bij andere toernooien is het de eerste dag voor alle analisten extraspannend. Want organisaties kennen het fenomeen "race-analyse" lang niet altijd. Ze richten in ieder geval zeer zelfden een aparte plek in. In de afgelopen 5 jaar heb ik alleen goede posities gehad voor het maken van analyses als het gastland zelf ook belang hecht aan analyse. Zo waren de zaken het best geregeld in Melbourne (Australie) en Manchester (Engeland).

Voor de Olympische spelen gelden natuurlijk andere regels, omdat het georganiseerd wordt door het IOC, in plaats van de LEN (europa) of FINA (wereld). Daarnaast zijn we nog eens in China, waar men graag volgens regels werkt. Tot slot is ook de beveiliging hier zeer streng of de apparatuur naar binnen mag!

Zoals gezegd was er voor mij en mijn collega Ralf geen accreditatie voor het Olympisch dorp en zijn we op kosten van de KNZB naar Beijing gevlogen en ondergebracht in een appartement. De KNZB zou ook voor kaarten zorgen, maar die heb ik tot op heden niet in mijn handen gehad. Maar gelukkig, onze teamcaptain heeft een accreditatie geregeld voor in het zwembad.

Het is geen accreditatie voor het Olympisch dorp, ik heb alleen een P-accreditatie voor in het zwembad. De P staat voor "Personal coach". Ik ben met de teamcaptain (Aad van Groningen) direct het zwembad in gegaan en ik kon met de accreditatie vanmorgen overal komen. Ik heb natuurlijk direct een hele serie foto's gemaakt. Het uiterlijk is opvallend, het interieur is minstens zo mooi.

Dit zijn foto's vanaf de positie waar ik mijn werk hoop te mogen doen, helemaal bovenaan de tribunes. Het zwembad in Eindhoven was in maart - tijdens het Ek zwemmen - ook bijzonder mooi ingericht, maar dit bad is wat mij betreft nog iets meer bijzonder.

Dit zijn foto's vanaf de rand van het bad, het zogenaamde "pool deck". Hier mag je alleen komen tijdens het inzwemmen (warming-up). Er is trouwens nog een tweede zwembad voor de warming-up (zoals altijd), zonder tribunes.

De vraag blijft of ik vanavond en de komende week ook overal mag komen. Ik ga zo direct extra vroeg naar het zwembad, als ik op de tribune zit dan ga ik een klein dansje maken. Geen groot dansje, want het is me de afgelopen 5 jaar al meermalen gebeurd dat ik vlak voor aanvang toch nog weg gestuurd werd. Fingers crossed!

Openingsceremonie

2008-08-09T15:22:00.000+08:00

We hebben de openingsceremonie in het appartement op televisie bekeken. We hadden er ook voor kunnen om op straat te kijken, maar er was een heel groot gebied afgezet en dus was het zich buiten het appartement eigenlijk niet beter dan op televisie. Wel was het grappig om door het raam vuurwerk te zien dat enkele seconden later op televisie verscheen (er zat enkele seconden vertraging in).

We zijn wel naar de bovenste verdieping gegaan van ons gebouw, e 25e verdieping. Ik heb geen foto's gemaakt van het vuurwerk, dat is met een eenvoudige camera of telefoon niet te doen. Ik neem ook aan dat iedereen die dit leest de opening heeft kunnen bekijken. Uiteraard was het vuurwerk indrukwekkend, daar staat China om bekend. Het gebied was kilometers groot!

Voor de sporters geldt dat iedereen die binnen 48 uur moet sporten niet naar de openingsceremonie mag. Iedereen die later aan de bak moet, mag zelf kiezen. Verstandige sporters gaan echter niet. Hoewel het voor toeschouwers op de tribune een spektakel is, is de openingsceremonie voor sporters (en begeleiders) nauwelijks interessant.

De sporters en begeleiders die willen gaan, moeten zich opgeven en enkele uren voor aanvang al klaar staan om met bussen naar het stadion te gaan (honderden bussen!). Daar staat iedereen urenlang buiten te wachten. Normaliter is daar een scherm, deze keer werkte dat scherm niet dus de sporters hebben het eerste uur helemaal niets gezien!

Natuurlijk is het opmarcheren wel leuk, maar daarna moet iedereen op het middenterrein weer heel lang wachten. Al met al is het zodanig vermoeiend, dat het voor sporters niet echt verstandig is om te gaan. Van de zwemmers was er maar een die ging, tevens gingen enkele begeleiders. Ze zullen over vier jaar waarschijnlijk ook kiezen voor een comfortabele bank in hun luxe appartement.

Kaarten

2008-08-08T16:23:00.008+08:00

Als het goed is kan ik als race-analist het zwembad in met kaarten van de KNZB (ik heb ze nog niet in mijn handen gehad). Maar heel veel andere Nederlanders zijn minder gelukkig. Er is natuurlijk ook een aantal ouders vertrokken naar Beijing in de hoop hier kaarten te kunnen kopen. Echter, het zwemmen is zo populair dat het al heel lang is uitverkocht.

Je zou denken dat er een hoop Chinezen zouden zijn die kaarten hebben gekocht en die graag wat winst willen maken. We zijn hier nu al een week maar we hebben op straat nog niemand gezien (Chinees of westers) die kaarten verkocht. We horen wel allerlei "verhalen" maar niets concreet en betaalbaar.

Een van de plaatsen waar kaarten te krijgen zijn, is het Holland Heineken House. Daar verkoopt ATP de kaarten die ze in Nederland hebben achter gehouden (ze hebben in Nederland de officiële kaartverkoop gedaan). Vanmorgen zouden die verkocht worden vanaf 10:30 en er zouden er genoeg zijn. We kwamen om 10 uur en er stonden al lange rijen wachtenden.

Na pakweg anderhalf uur werd duidelijk dat dit wel eens een hele dag zou kunnen duren. Een ATP medewerker vertelde dat ze niet hadden gerekend op zoveel mensen. Nogal naief als je het mij vraagt. Ik ben hier nu een week en elke dag is het NIET hebben van kaarten het gesprek van de dag. Ze hadden wel heel veel kaarten, maar als er zo'n tekort is dan moet je voorzien dat iedereen vroeg (dus tegelijk) komt.

Helaas had ATP niet goed nagedacht over de verkoop. Ik had verwacht dat er nummers zouden worden uitgedeeld, zoals in het postkantoor. Nee dus, iedereen moest maar gewoon in de rij staan. De bedoeling was dat iedereen in de rij een formulier in zou vullen welke kaarten ze zouden willen kopen. Bij de balie stonden vier medewerkers klaar om de kaarten uit te zoeken en de betaling af te handelen.

Naast de formulieren werden er ook papieren uitgedeeld (te weinig trouwens) waarop stond welke kaarten er waren. Het probleem is echter dat de rijen meerdere uren (!) lang waren. Dus halverwege de rij heb je geen enkel idee wat er nog voor kaarten zijn. Dus bij de balie ontstonden er persoonlijke gesprekken met klanten en bleek de afhandeling een kwartier per klant te duren!

Ik had al geopperd om nummers uit te delen maar ATP bedacht na enkele uren een andere oplossing: om alleen nog formulieren in te nemen. ATP zou dan een nacht lang alles in mapjes sorteren en dan zou iedereen morgen de kaarten kunnen ophalen en betalen. Gezien de chaos en de lange wachttijden vonden we dat een goede oplossing, maar deze oplossing heeft een nadeel: je weet niet goed wat je op het formulier moet schrijven.

Het formulier bood geen opties in de trant van "IF THEN ELSE". Ik wil graag een avond in het atletiekstadion de sfeer proeven. Hoewel een dag voor mij genoeg is, was ik dus genoodzaakt voor de gehele week kaartjes te bestellen. Ik hoop dat ik kaarten krijg voor een of twee avonden, maar het zou natuurlijk kunnen dat kaarten op zijn of dat ik zo direct elke dag kaarten heb voor atletiek... dan moet ik ze weer verkopen. Morgen weet ik meer!

Toevoeging za 9 aug: Ik heb geen hockey kaarten gekregen, ik kan wel 6 dagen in het atletiek stadion (na het zwemmen). Ik heb twee dagen gekozen, de rest heeft ATP terug genomen.

HHH (1)

2008-08-07T23:15:00.002+08:00

Vandaag gaat het Holland Heineken House open en ik ben even een kijkje gaan nemen. De Spelen zijn nog niet geopend maar het Nederlands voetbalteam speelt vanavond de eerste wedstrijd. Aangekomen bij het HHH blijkt dat hier en daar nog een ladder staat, maar we kunnen de wedstrijd zien.

Het HHH is vooral bekend van de huldigingen van de sporters, maar er is meer te zien in het HHH. Na de entree komen we eerst langs een aantal kledingstands, vervolgens is er een "Food Plaza" en dan komen we in de zaal waar het podium staat en je de wedstrijd kunt zien op een groot scherm en op diverse LCD televisies.

Het leuke van het HHH is dat je in gezelschap bent van alleen maar Nederlanders. Je kunt hier een willekeurig persoon aan spreken in het Nederlands en je hebt een gesprek. Dat is een heel grappige ervaring als je een week lang iedereen probeert aan te spreken in het Engels en je in een week tijd niet meer dan 3 of 4 Chinezen tegen komt die je begrijpen!

Olympisch Dorp

2008-08-07T15:53:00.009+08:00

Hoewel Ralf en ik geen accreditatie hebben, mochten we vandaag het Olympisch dorp bekijken met een dagpas. Via een korte rondleiding hebben we zowel het internationale gedeelte (waar ook pers rondloopt) als het woongedeelte bezocht. Ook was - toevallig vandaag - het officiële welkom voor Nederland in het Olympisch dorp.

Dat is feitelijk niet meer dan een aantal toespraken en volksliederen. Vanwege het grote aantal landen wordt deze ceremonie voor meerdere landen tegelijk uitgevoerd. We hebben een paar bekende gezichten gezien, maar lang niet alle sporters waren aanwezig. Voor sporters geldt dat ze deze dagen zoveel mogelijk moeten rusten!

Van iedereen horen we dat dit het mooiste Olympisch dorp is ooit. Het meest indrukwekkend is waarschijnlijk de enorme eetzaal. Je kunt hier werkelijk alles eten: mediterraans, aziatisch, internationaal... of McDonalds (een van de Olympische sponsoren). De hal en het aantal zitplaatsen is enorm, hier hoef je niet snel in de rij te staan!

Als je in het Olympisch dorp rondloopt en de verhalen hoort, dan blijkt dat het ook echt een 'dorp' is. Alle faciliteiten zijn aanwezig, inclusief 12-uur was en stomerij, speelhal, etc. Voor de zwemmers is er ook een zwembad in het dorp. Het is een mooie wijk, wie hier na de Spelen wil wonen moet diep in de buidel tasten. De appartementen schijnen iets van drie ton te kosten. De toekomstige eigenaars willen ook graag weten wie nu in hun appartement verblijft, maar dat geeft de organisatie niet prijs!

De appartementen zijn ook mooi, heel licht en modern ingericht. We hebben een paar Nederlandse zwemmers gesproken, maar vooral gepraat met de begeleiders. We wisten al dat de afgelopen week een aantal zwemmers ziek was geworden, maar ze zijn allen weer beter dus het lijkt een onschuldig virusje. Hoewel er in het Olympisch dorp prima getraind kan worden, is op dit moment iedereen zoveel mogelijk aan het slapen (ook overdag). Het gaat goed met de ploeg, iedereen is er klaar voor!

Almere Vandaag

2008-08-07T15:49:00.001+08:00

Vanaf vandaag of morgen gaat het dagblad Almere Vandaag de stukjes op deze site plaatsen in de vorm van een column. Omdat het blog eerder is gestart heb ik voor de eerste week even een selectie gemaakt uit de eerdere berichten.

Volgende week ga ik proberen om elke dag een stukje te schrijven en dat voor 10 uur Nederlandse tijd (er is 6 uur tijdsverschil) online te zetten. De redactie kan het stukje dan voor 11 uur in de krant plaatsen en dan kan het dezelfde dag nog worden gedrukt. Almere Vandaag verschijnt in de middag.

Als het goed is verschijnt de volgende foto bij de column. Ik moet zeggen (of schrijven) dat ik het schrijven in mijn blog best leuk vind en ik vind het ook leuk als meer mensen het kunnen lezen dan alleen mijn vrienden en familie. Er is maar een minpunt: ik zal korter van stof moeten zijn. Almere Vandaag heeft graag columns van 350 woorden. Ik ben bang dat ik daar toch wel moeite mee ga hebben…

De Grote Muur

2008-08-06T18:39:00.007+08:00

Twee dagen voor de Opening is het tijd voor de laatste dagtrip. We hebben de grootste toeristische attractie tot het laatst bewaard: de grote Chinese muur. De Chinese muur is door de eeuwen heen diverse malen vernield en weer opgebouwd, anno 2008 is de muur verdeeld in vele stukken en enkele daarvan zijn geschikt gemaakt voor toerisme.

Het stuk muur dat het dichtst bij Beijing ligt (op ongeveer op 60km afstand) is Badaling. Hoewel de aanblik van een lege muur mij het meest trekt, hebben we toch voor deze plek gekozen omdat de reisgids schrijft dat het toeristisch element ook een voordeel biedt: daardoor is de muur op deze locatie 'zeer toegankelijk'. Wat dit betekent merkten we iets later.

Het is mogelijk om per bus naar Badaling te gaan, maar omdat we al zo gewend zijn aan de taxi hebben wij voor dat vervoersmiddel gekozen. Na een ritje van ongeveer een uur parkeerde de chauffeur zijn auto en gaf ons zijn nummer, waarna we aan de wandeling naar de muur begonnen. Vanaf de parkeerplaats moest er namelijk nog een redelijk stukje gelopen worden tot aan de muur.

Eenmaal door de entree heen sta je na het beklimmen van een paar trappen ineens op de muur. Je kunt twee kanten op. Ga je naar rechts, dan loop je eerst een stuk naar beneden en dan naar boven, ga je naar links dan moet je eerst klimmen en op de terugweg afdalen. Gezien de drukte aan de rechterzijde (dat was ons al verteld) kozen we voor de linkerkant.

Het zicht in Beijing en in Badaling was vandaag helaas slecht, maar door deze vochtige nevel was het wel aangenaam koel. Dat bleek niet onbelangrijk, want de muur blijkt heel steil. Op de onderstaande foto's is dat goed te zien. Dit zijn geen trucage foto's, kijk maar naar de verticale poten van de metalen railing!

Er is geen begin en eindpunt op de muur, althans niet binnen enkele kilometers. Je gaat zo ver als je wilt en dan weer terug. Het klimmen is dus best pittig, maar het zal duidelijk zijn dat afdalen minimaal zo zwaar is. Mijn benen begonnen flink te trillen op het laatste deel van de afdaling. Ik denk dat ik morgen flinke spierpijn in mijn kuiten zal hebben!

Eenmaal terug bij de ingang kunnen we zien hoe hoog we geklommen zijn. We zijn moe en blij als onze chauffeur ons aan ziet komen en de taxi weer voor rijdt. Hij is ook blij, want hij verdient een dagloon aan ons en hij heeft net een pauze gehad van ongeveer 2 uur. Een prettige afwisseling ten opzichte van lange dagen heel korte stukjes rijden in de drukke stad!

De conclusie van vandaag luidt dat dit stuk van de muur iets te toeristisch is wat ons betreft, zeker met alle Olympische vlaggen die overal hangen (ik kom net uit Beijing, hier wil ik de Chinese muur zien!). Maar na deze wandeling begrijpen we de trade-off tussen toerisme en toegankelijkheid. De niet-toeristische stukken zijn alleen te beklimmen door zeer avontuurlijke mensen met een zeer goede conditie!

Het komt dichterbij

2008-08-05T16:43:00.008+08:00

De eerste dagen na aankomst was de sfeer in de stad nog niet bijzonder. Maar je zag nog nauwelijks niet-aziatische mensen en het enige dat je broeiend kon noemen was het weer. Wel zie je overal vlaggen en grote posters, maar alleen vlaggen maken nog geen sfeer. Nu de stad vol loopt merk je dat sfeer vooral samenhangt met de mensen.

Overal zie je ook de mascottes. De Chinezen hebben gekozen voor 5 mascottes en daar zit een meervoudige symboliek in. In de eerste plaats hebben de mascottes de kleuren van de Olympische ringen. De olympische ringen staan voor de werelddelen. Leuk, maar het wordt nog veel ingewikkelder.

De vijf mascottes staan ook voor 5 elementen: Beibei de vis staat voor water, Jingjing de panda staat voor bos, Huanhuan de olympische vlam staat voor vuur, Yingying de antilope staat voor aarde en Nini de zwaluw staat voor lucht. En dan zijn we er nog niet: als je de namen samenvoegt krijg je "Bei jing huan ying ni" en dat betekent "Beijing heet u welkom."

De opening komt niet alleen dichterbij, wij komen ook dichterbij de opening. Vandaag zijn we de andere kant van het Olympische centrum langs gelopen, waar de meeste ingangen zijn. Aan die zijde kun je veel dichterbij het atletiekstadion en het zwembad komen. We kunnen er nog steeds niet in, maar ik heb wel betere foto's gemaakt.

Daarna zijn we onder leiding van de teamcaptain naar het Olympisch dorp gewandeld, op een paar kilometer afstand. Het Olympisch dorp bestaat feitelijk uit een gebied met een aantal flatgebouwen, dat op dit moment door tweevoudige hekken worden afgeschermd en bewaakt. Na de Spelen gaan de hekken weg en worden deze appartementen bewoond door Chinezen (met een grote portemonnee).

Uiteraard kom je het Olympisch dorp niet in zonder accreditatie, maar de teamcaptain gaat proberen of het mogelijk is om ons een rondleiding te geven. Naar verluid zijn de bewoners van alle gemakken voorzien: eten en drinken, kapper, wasserette, etc. Verschillende landen hebben vlaggen over de balkons gehangen, maar de appartementen van de Nederlanders zijn wel te herkennen: aan de oranje shirts die op het balkon hangen te drogen...

Smog neemt toe

2008-08-04T23:58:00.001+08:00

We zijn vandaag begonnen met het aanschaffen van twee Chinese SIM kaarten. Ons was al meermalen verteld dat je de telefoonkosten kunt verlagen door een locale SIM kaart te kopen en deze op te waarderen. Een SIM kaart koop je vanaf 8 euro, opwaarderen 10 euro en bellen maar. Hoe lang je ermee belt weten we nog niet, wel hebben we een nadeel ondervonden: je kunt niet internationaal bellen dus alleen binnen China.

Daarna zijn we voor de tweede keer naar de verboden stad gegaan. Nu zijn we een ander deel in gegaan, we zijn het Jingshan Park in gegaan en een heuvel opgeklommen. Vanaf de tempel bovenop die heuvel heb je een prachtig uitzicht over de verboden stad. We konden helaas niet over de hele verboden stad kijken, want vandaag is de smog meer dan verdubbeld ten opzichte van gisteren. Geen last met ademhalen ofzo, het is alleen zeer mistig!

Aan de andere kant van de verboden stad ligt het plein van de hemelse vrede. Om de beenspieren te sparen hebben we deze kilometers per taxi afgelegd. De taxi's zijn hier talrijk en heel goedkoop. Omgerekend in euro's is het starttarief 1 euro en onze duurste rit tot nu toe was iets meer dan 3 euro. Fooien mogen ze niet aan nemen! We hebben het gebied rond het plein niet helemaal kunnen zien dus we moeten nog een derde keer terug naar dit gebied.

In de avond zijn we weer richting het gebied gewandeld waar het zich volgende week allemaal af gaat spelen. In het donker is alles natuurlijk heel mooi verlicht. We kunnen helaas niet dichtbij het blauw verlichte zwembad komen (volgende week!) maar we kunnen vanaf de buitenkant wel omlopen en het rood verlichte 'birdsnest' (het atletiekstadion, waar ook de openings- en sluitingsceremonie is) van redelijk dichtbij bekijken. Indrukwekkend!

We hebben de dag weer afgesloten met een Chinees maal, wederom zeer gezellig en wederom weer zeer goedkoop. Het blijkt keer op keer dat alleen de huisvesting hier schrikbarend duur is (zowel hotels als appartementen) maar dat de andere kosten echt nog steeds het Chinese niveau hebben. We hebben met 6 personen gegeten en gedronken voor 24 euro. Omdat ik geen hotel of appartement hoeft te betalen, bespaar ik dus geld. Ik 'verdien' deze week dus geld door als toerist geld uit te geven!

Verhuizing

2008-08-03T23:38:00.010+08:00

Zoals ik al schreef voldeed het appartement dat we na aankomst betrokken niet aan onze verwachtingen. Gisteravond laat hebben we een nieuw appartement bekeken en dat zag er zoveel beter uit, dat de keus niet moeilijk was. We konden de volgende ochtend 9:00 uur verhuizen. Wel moesten er nog bedden bij, maar dat zou geregeld worden.

Vanmorgen 9:00 uur stonden we met alle koffers gepakt klaar, maar we kregen te horen dat het niet mogelijk was om extra bedden te plaatsen. Hoewel we op dit moment met 5 mensen zijn, zijn er minimaal 8 bedden nodig (er komen nog meer mensen maar er gaan ook weer mensen eerder weg). Dus werd ons een ander appartement aangeboden.

Dat appartement zag er prima uit, maar het was niet groter maar juist kleiner! Er stonden slechts 3 bedden en er was veel minder ruimte om bedden bij te plaatsen. Daar gingen we dus niet mee akkoord! Toen bleek het toch mogelijk om bedden bij te plaatsen in het appartement van gisteravond en na die belofte zijn we verhuisd.

Het was gelukkig niet nodig om opnieuw naar het politiebureau te gaan, maar er was wel uitvoerig overleg voor nodig en vele formulieren en pasfoto's en uiteraard de paspoorten. Uiteindelijk duurde het tot lunchtijd voor alles geregeld was. Voor dit luxe complex hebben we zelfs pasjes met pasfoto gekregen, dit complex wordt streng bewaakt!

Aangezien er nog dingen geregeld moesten worden in de loop van de dag (extra sleutel, onderhoud, extra bedden) konden we niet de hele dag op stap. Dus zijn we vandaag naar een grote shopping mall gegaan en hebben we boodschappen gehaald voor de komende week. Verder hebben we deze dag niets gedaan, natuurlijk wel lekker gegeten. Ik denk dat we in het appartement de komende weken niet zelf gaan koken, hooguit een eitje!

De komende dagen gaan we ons richten op de specifieke toeristen attracties van China en Beijing: de Chinese muur, de verboden stad en het plein van de Hemelse vrede. Wellicht hebben we ook nog tijd om reuzenpanda's te bekijken in de Zoo, voordat de zwemwedstrijden beginnen op 9 augustus.

>>>> PS Pieter is in bloedvorm, ook een aantal anderen schijnen superhard te zijn gegaan in de trainingen!

Politiebezoek en de verboden stad

2008-08-02T23:59:00.001+08:00

Voordat je überhaupt af kunt reizen heb je een visum nodig. Dat heeft de KNZB geregeld bij de ambassade, daarvoor hoefden wij niet naar Den Haag (onze paspoorten wel). Voor vertrek kreeg ik mijn paspoort terug met een visum daar in geplakt, het is feitelijk een sticker ter grootte van een pagina van je paspoort.

Als je het land binnen komt moet je bij de douane ook een formulier inleveren met daarop je verblijfplaats. De chinezen willen graag weten waar je verblijft en dat is logisch. We werken er graag aan mee want ook wij willen graag veilige Spelen.

Als je in Beijing een appartement huurt, ook al is dat via een tussenpersoon, dan moet je samen met die tussenpersoon en de eigenaar naar de politie om een handtekening te zetten. Dat hebben we vanmorgen om 9 uur gedaan en rond 11 uur was het geregeld. Het had vast sneller gekund maar we konden in de schaduw zitten voor het politiebureau dus het was niet onaangenaam. Gelukkig was er nog een hele dag om er op uit te trekken!

Daarna zijn we eerst gaan shoppen. Gisteren zijn we bij een kleine supermarkt geweest, nu zochten we een wat grotere om wat dingen te kopen voor ons appartement. Zaken die je verwacht dat ze aanwezig zijn, waren er niet en dus hebben we een aantal dingen gekocht voor de keuken en wat schoonmaak. Grappig gezicht moet dat zijn geweest, toeristen met schoonmaakspullen. Wij konden er ook wel om lachen...

We zitten dus heel dicht bij het zwembad en het stadion, maar dat is een redelijk stuk verwijderd van het 'echte' centrum. Om daar op deze tweede dag vast een kijkje te nemen zijn we met een taxi naar het centrum gegaan. We stapten uit vlakbij de ingang van de verboden stad en zijn daar een eerste kijkje gaan nemen.

Dat het gezellig was zal duidelijk zijn als ik het voorlopige oordeel geef over de verboden stad: "oude meuk" en "dat kan wel een verfje gebruiken". We zullen zien of het oordeel of de meligheid wat lager uitvalt als we een tweede bezoek brengen aan dit gebied. Er zijn zeker nog plannen om de andere kant van de verboden stad te bekijken, want bijzonder is het in ieder geval wel!

Daarna zijn we op zoek gegaan naar een van de grootste winkelstraten, na een kwartiertje lopen bevonden we ons in de Beijingse "PC Hooftstraat". Hier hebben we voor het eerst prijzen gezien die we in Nederland ook zien.

In deze straat hebben we een mall gevonden waar we sushi hebben gegeten van schaaltjes die rondrijden, zoals je in meer Japanse sushibars hebt. Bij het afrekenen waren we een slordige 42 euro kwijt voor 5 personen. Daar schrikken Hollanders niet van, of ieder geval niet diegenen die af en toe Japans eten!

Al met al blijkt Beijing nog steeds zeker niet duur, althans een week voor de Spelen beginnen dan. Een flesje water binnen de verboden stad kost nog steeds niet meer dan 0,30 euro, een taxirit kost je niet meer dan 3 euro dus die kosten vallen heel erg mee. Maarja, ik hoef de appartementen niet te betalen, die zijn natuurlijk heel duur: alle appartementen in de buurt worden voor hoge prijzen verhuurd want hotels... die zitten vol!

Het 'luxe' appartement

2008-08-01T23:37:00.002+08:00

Er is stroom, er is airco, de locatie is top, maar daarmee zijn de pluspunten van het appartement eigenlijk al opgesomd. Ik heb geen zin om de minpunten op te sommen, laat ik volstaan met de algemene opmerking dat er kennelijk verschil is tussen wat Chinezen een luxe appartement vond en wat wij westerlingen verstaan onder een luxe appartement.

Daarbij gaat het niet alleen om verwachtingen, er zijn natuurlijk ook afspraken gemaakt en die zijn contractueel bevestigd. Zoveel mensen, zoveel badkamers, internet, etc. Mensen die dit blog elke dag wilden gaan lezen hebben het al gemerkt: er was bij aankomst geen internet en ik heb deze eerste dag het blog niet kunnen updaten.

Natuurlijk hebben we de aanwezige Chinese mensen geprobeerd uit te leggen op welke punten het appartement niet voldeed. Dat is echter heel lastig als heel eenvoudige woorden als "phone" en "towels" en namen van contactpersonen niet worden begrepen.

Maar na een goed gesprek met de vrouwelijke 'director' is beloofd dat alles vandaag of mogen wordt geregeld. Als dat allemaal lukt, dan hebben we een goed appartement op een perfecte locatie. Maar voor het geval dat niet lukt, wordt ook gekeken of er een beter appartement is. Misschien dat we dan nog gaan verhuizen.

De locatie is echt perfect, vanaf het balkon kun je (tussen de flats) het zwembad zien liggen. Aan het eind van de straat is de ingang van het gebied waar zich o.a. het atletiekstadion en het zwembad bevinden. Helaas is dat hele gebied nu al (ruim een week voor de Spelen!) geheel afgesloten. Het is ons niet gelukt om langs deze gebouwen te lopen en foto's moeten we dan ook volgende week maken, als we kaarten hebben!

Wat ook niet iedereen van onze groep lukte was geld pinnen uit een geldautomaat (ondanks beloften van de thuisbankier blijken 'europassen' niet over de hele wereld te werken). Dan maar binnen bij de balie geld opnemen. Verhaal van de dag was dat het hele gezelschap (op dit moment 5 mensen) bekertjes water kregen aangeboden tijdens het wachten. Toen het bekertje leeg was wilden ze het zelfs een tweede keer bij vullen!

Een ander voorbeeld van de vriendelijkheid: we hebben de weg gevraagd bij een info balie, daar kon met het antwoord niet geven maar even later kwam een van hen aanrennen om buiten adem toch een advies te geven. Het Engels bleef een probleem, jammer dat ook de vrijwilligers (jongeren notabene) geen goed Engels spreken, maar ze doen wel echt hun best!

We eindigen deze eerste dag met een bezoek aan de McDonalds. Tsja, natuurlijk zitten de Olympische poppetjes in de happy meals). Er is deze keer niet een maar er zijn 5 verschillende mascottes, in de kleuren van de Olympische ringen. Die komen nog wel terug in de verslagen.

We vonden het niet verbazend dat het in vergelijking met Nederland veel goedkoper is (met zijn vijven eten voor 11 euro totaal) maar wel dat de menu's scherper zijn van smaak. Zelfs de cheeseburger is pikant! Zouden ze dat nog aanpassen, nu Beijing vol stroomt met buitenlanders? En gaan ze nog een menu ophangen met Engelse teksten?

Heenreis

2008-07-31T22:25:00.000+08:00

De heenreis is achter de rug. We zijn donderdagmiddag vertrokken, met zijn vijven, vanaf vliegveld Dusseldorf. Vliegen vanaf Amsterdam bleek niet mogelijk, maar als je naar China reist dan is het geen probleem om met de auto naar Dusseldorf te rijden. Voor mij ongeveer 2:15 uur, voor de anderen was het in theorie 1:15 (maar als je verkeerd rijdt ook 2:15 uur).

In ongeveer 9 uur tijd hebben we ongeveer 8000 km gevlogen en konden we de tijd 6 uur vooruit zetten. Nederland zit op mijn PocketPC in zone "+1", China in "+8" maar wellicht door de zomertijd hier is het verschil toch 6 uur. We vertrokken donderdag rond 18:00 uur en kwamen vrijdag aan rond 9:00 uur Chinese tijd, 3:00 uur Nederlandse tijd. Niemand van ons heeft echt lang geslapen, dus vrijdagavond slapen dat zal geen problemen geven!

Na aankomst blijkt dat er wel overal vlaggen hangen en informatiestands staan (bemand door grote groepen vrijwilligers) maar dat deze nog weinig te doen hebben. De grote massa's mensen moeten blijkbaar nog komen. Het ziet er wel overal netjes uit, dus ze zijn er klaar voor!

Twee dingen zijn algemeen bekend maar zijn de eerste dag al meermalen bevestigd: Chinezen spreken vrijwel geen Engels, maar ze willen je heel graag helpen. Met een glimlach op mijn gezicht vertel ik dit, maar de eerste dag is vrij enerverend geworden. Bij aankomst bleek namelijk dat het 'luxe' appartement de nodige luxe ontbeerde (zie volgende bericht).

Inpakken

2008-07-30T21:32:00.000+08:00

Op het moment dat ik dit schrijf is het woensdagavond en mijn koffer is gepakt. Maar helaas is hij toch behoorlijk zwaar… zo'n 25 kg. Voor zover ik weet mogen we 20 kg mee dus ik zal er nog eens goed doorheen moeten spitten. Misschien toch wat minder t-shirts mee…? Een halve in plaats van een hele fles wasmiddel, etc.

Het gaat te ver om de hele lijst hier te plaatsen, maar ik wil jullie wel graag even vertellen hoeveel ik wel niet mee moet nemen op dit soort reizen. Prive ben ik niet zo iemand die hele stapels kleding mee wil nemen, of iemand met allerlei potjes en zalfjes. Nee, een normale toilettas is genoeg (hoewel ik nu toch wel wat extra muggenspul mee heb).

Veel van wat in de koffer zit heeft te maken met de race-analyses. Omdat er problemen kunnen ontstaan als ik iets vergeet, maak ik elke keer voor vertrek een checklist. In principe is die bijna identiek aan de vorige, maar soms zijn de omstandigheden iets anders. Bijvoorbeeld omdat ik alleen of met nog iemand analyses maak of als we wel of niet een draadloos netwerk gebruiken.

Na het inpakken ziet de checklist eruit zoals op de afbeelding, niet meer te lezen dus. Maar ik ben er dan toch behoorlijk zeker van (98%) dat ik niets vergeten ben. Ben ik dan toch iets vergeten, dan is er deze keer gelukkig genoeg tijd om het ter plekke te kopen. Want we zijn dus een volle week voor aanvang van de wedstrijden in Beijing. Tijd genoeg dus om de toerist uit te hangen en/of te shoppen!

Naast deze oranje koffer heb ik ook nog twee rugzakken gepakt. Daarin zitten de twee laptops en de drie camera's die we gaan gebruiken. Een rugzak overhandig ik op het vliegveld aan Ralf, zodat we beiden binnen de 10 kg handbagage blijven. Maarja die koffer…
Hij kan wel dicht, maar hij is dus iets te zwaar. Tenzij we 30 kg mee mogen nemen, bij grote afstanden is dat wel eens het geval… hmmm eens nakijken dan maar.

PS In principe hebben we internet in ons appartement, als ik binnen 48 uur geen nieuw bericht heb geschreven dan werkt dat nog niet lekker ;-)

Wat is een race-analyse?

2008-07-29T21:30:00.008+08:00

De zwemmers en coaches van het nationaal team zijn er inmiddels mee vertrouwd, anderen weten vaak niet wat race-analyses zijn en wat race-analisten zoal doen tijdens wedstrijden. Ik zal proberen heel kort uit te leggen wat race-analyses zijn. Om te beginnen: waarom maken we race-analyses? Daarvoor zijn twee redenen.

Ten eerste kun je tijdens toernooien met de analyses kijken of het nog sneller kan. Na een serie kun je dan de analyse bekijken en voor de finale proberen om bijvoorbeeld een sneller keerpunt te maken. In de praktijk blijkt dat het maken van grote aantallen analyses nog een ander voordeel oplevert: je kunt sterke en zwakke punten van zwemmers vergelijken. Daarmee kun je de trainingen in de volgende periode aanpassen.

André Cats vroeg me in 2003 of ik samen met hem een systeem wilde bedenken voor het maken van race-analyses. Het eerste toernooi dat ik analyses maakte was de EK in Dublin in 2003, waar ik met Rick Beerendonk analyses maakte. In de afgelopen drie jaar heb ik elk jaar nieuwe (betere) software gemaakt en samen met vele anderen meer dan 3.000 analyses gemaakt.

Het werk bestaat uit twee delen: het maken van opnamen en het maken van analyses aan de hand van die opnamen. Tijdens de wedstrijden maken we video opnamen vanaf de tribune. Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt, omdat we niet altijd op de plek mogen filmen waar we dat het liefste willen. Daar kom ik zeker nog op terug als we in Beijing zijn!

In 2003 waren we in het zwembad alleen aan het filmen, de analyses maakten we tussen de sessies door in het hotel. Toen waren we ongeveer een half uur bezig om één analyse te maken, waarna we de resultaten printen en de coaches de analyses op papier gaven. Sinds een jaar kost het maken van een analyse nog maar 5 tot 10 minuten en dat betekent dat we de analyses al in het zwembad maken.

De coaches en de zwemmers kunnen doorgaans niet op de tribune komen, of dat is op zijn minst onhandig. De resultaten kunnen op twee manieren naar de coaches toe worden gebracht. Ofwel we zetten de resultaten op een USB stick en deze geven we aan van de coaches, ofwel ze kunnen de resultaten zelf zien via een draadloos netwerk. Dan kunnen ze 5 minuten na de finish al de video en de analyse bekijken!

Wil je meer weten over hoe we de analyses maken kun je meer lezen en schermafbeeldingen bekijken op mijn website www.swimwatch.nl of je kunt emailen naar swimwatch@sportswatch.nl.

Het is bijna zover

2008-07-28T21:23:00.002+08:00

Donderdag is het zover: dan reizen we naar Beijing. We is in dit geval naast mijzelf Ralf Mertens (net als ik race-analist) en drie VIP's. Er komen volgende weel nog mensen bij. De zwemmers en de rest van de begeleiding is enkele weken geleden al vertrokken naar Hong Kong, voor een laatste trainingskamp.

De zwemmers zullen inmiddels aardig gewend zijn aan het oosterse klimaat, uiteraard is daarom de keus gevallen op Hong Kong. Zij komen een paar dagen na ons in Beijing aan en zullen hun intrek nemen in het Olympisch dorp. Ralf en ik - en nog een drietal andere begeleiders dat via Hong Kong reist - verblijven niet in het Olympisch dorp.

Helaas, want dat was niet alleen leuker geweest voor ons maar ook veel handiger voor het werk dat we doen (daarover meer in mijn volgende bericht). Want er is nu onzekerheid over hoe we ons werk kunnen doen en hoe we de resultaten bij de coaches krijgen (ook daarover later meer). We zullen ter plekke moeten kijken wat (on)mogelijk is en ons beste beentje voor zetten.

We vliegen heen op donderdag 31 juli en komen op dezelfde dag terug als alle sporters namelijk op maandag 25 augustus. In die periode zal ik proberen om elke dag wat foto's te maken met mijn telefoon en verslag te doen van mijn belevenissen. Ik ga uiteraard schrijven over de sportieve successen, over eventuele problemen vanwege ons gebrek aan accreditatie, over de Chinese cultuur en over de gezelligheid in het Holland Heineken House...