Laatste dag

Vandaag was mijn laatste dag in Beijing. De planning was om drie dingen te doen: het CCTV gebouw bekijken, in het HHH mijn saldo cashen en mijn laatste geld spenderen aan souvenirs in en winkel met officiële Olympische souvenirs. De eerste twee dingen zijn gelukt, het derde niet.

Ik heb mij door een taxi af laten zetten bij het CCTV gebouw. Dit is een gebouw ontworpen door rem Koolhaas en het is architectonisch een heel apart gebouw. Het zijn twee schuine pilaren die bovenaan haaks tegen elkaar aan 'hangen'. Het aparte is dat de twee pilaren elkaar nodig hebben, anders valt het gebouw om.

Helaas kon je niet onder het gebouw langs lopen, je kunt zelfs niet dichtbij komen. Er staat namelijk een grote muur omheen. Waarschijnlijk is het gebouw speciaal voor de Spelen extra beveiligd, ik weet niet of je er in de toekomst dichterbij kunt komen. Ik ben er een blok omheen gelopen om van alle kanten een foto te maken, maar de mooiste kant was toch de kant waar ik was begonnen.

Daarna dacht ik even naar het HHH te wandelen, maar ik heb mij enigszins vergist in de afstand. Dat krijg je als je voor de grote stukken altijd de taxi neemt. In het HHH koos ik voor een broodje gezond en een sapje. Het saldo dat daarna nog op mijn HHH-pas stond (je betaalt daar met een pasje dat je steeds kunt opwaarderen) kreeg ik uitbetaald toen ik de kaart inleverde.

Vanaf het HHH heb ik mij per taxi weer terug laten brengen naar het Olympische terrein, waar ik eerder deze week al een grote Beijing souvenir shop had bezocht. Ik had toen al wat gekocht, maar me voorgenomen op de laatste dag terug te keren om mijn laatste geld hiere uit te geven. Want ze hadden heel veel leuke dingen en alles was "Chinees" geprijsd.

Helaas waren alle winkels in verband met de sluitingsceremonie al om 16:00 uur gesloten en dus kon ik mijn laatste centen niet uitgeven. Gelukkig was ik er dus al eerder geweest en had ik ook een paar foto's genomen. Om aan te geven hoe groot deze shop was heb ik een foto gemaakt van alle caps. Als je gaat tellen, blijken het meer dan 200 verschillende caps te zijn!

Het afrekenen in deze winkel gaat net als in de meeste andere Chinese winkels nogal omslachtig. Je kiest eerst een artikel, dan krijg je een bonnetje van de verkoopster in die sectie van de winkel. Vervolgens moet je met die bon naar een kassa om te betalen. Daar neemt een dame je geld aan en een ander zet een stempel op je bon.

Vervolgens kun je dan weer terug naar de verkoopster die je artikel voor je had ingepakt. Daar wordt het toch weer even getoond, zodat je kunt controleren of je de juiste tas mee neemt. Ook de maat van de kleding wordt dan weer even aan je getoond, netjes maar wel een beetje overbodig.

Dit is eigenlijk wel typerend voor China. Het is niet zo efficiënt als in het westen, maar dat hoeft ook niet. Want er zijn heel erg veel Chinezen en arbeidskosten zijn laag. Het is voor de Chinese werkgevers dus helemaal geen probleem als methoden wat inefficiënt zijn.