vrijdag, augustus 01, 2008

Het 'luxe' appartement

Er is stroom, er is airco, de locatie is top, maar daarmee zijn de pluspunten van het appartement eigenlijk al opgesomd. Ik heb geen zin om de minpunten op te sommen, laat ik volstaan met de algemene opmerking dat er kennelijk verschil is tussen wat Chinezen een luxe appartement vond en wat wij westerlingen verstaan onder een luxe appartement.

Daarbij gaat het niet alleen om verwachtingen, er zijn natuurlijk ook afspraken gemaakt en die zijn contractueel bevestigd. Zoveel mensen, zoveel badkamers, internet, etc. Mensen die dit blog elke dag wilden gaan lezen hebben het al gemerkt: er was bij aankomst geen internet en ik heb deze eerste dag het blog niet kunnen updaten.

Natuurlijk hebben we de aanwezige Chinese mensen geprobeerd uit te leggen op welke punten het appartement niet voldeed. Dat is echter heel lastig als heel eenvoudige woorden als "phone" en "towels" en namen van contactpersonen niet worden begrepen.

Maar na een goed gesprek met de vrouwelijke 'director' is beloofd dat alles vandaag of mogen wordt geregeld. Als dat allemaal lukt, dan hebben we een goed appartement op een perfecte locatie. Maar voor het geval dat niet lukt, wordt ook gekeken of er een beter appartement is. Misschien dat we dan nog gaan verhuizen.


De locatie is echt perfect, vanaf het balkon kun je (tussen de flats) het zwembad zien liggen. Aan het eind van de straat is de ingang van het gebied waar zich o.a. het atletiekstadion en het zwembad bevinden. Helaas is dat hele gebied nu al (ruim een week voor de Spelen!) geheel afgesloten. Het is ons niet gelukt om langs deze gebouwen te lopen en foto's moeten we dan ook volgende week maken, als we kaarten hebben!


Wat ook niet iedereen van onze groep lukte was geld pinnen uit een geldautomaat (ondanks beloften van de thuisbankier blijken 'europassen' niet over de hele wereld te werken). Dan maar binnen bij de balie geld opnemen. Verhaal van de dag was dat het hele gezelschap (op dit moment 5 mensen) bekertjes water kregen aangeboden tijdens het wachten. Toen het bekertje leeg was wilden ze het zelfs een tweede keer bij vullen!

Een ander voorbeeld van de vriendelijkheid: we hebben de weg gevraagd bij een info balie, daar kon met het antwoord niet geven maar even later kwam een van hen aanrennen om buiten adem toch een advies te geven. Het Engels bleef een probleem, jammer dat ook de vrijwilligers (jongeren notabene) geen goed Engels spreken, maar ze doen wel echt hun best!


We eindigen deze eerste dag met een bezoek aan de McDonalds. Tsja, natuurlijk zitten de Olympische poppetjes in de happy meals). Er is deze keer niet een maar er zijn 5 verschillende mascottes, in de kleuren van de Olympische ringen. Die komen nog wel terug in de verslagen.

We vonden het niet verbazend dat het in vergelijking met Nederland veel goedkoper is (met zijn vijven eten voor 11 euro totaal) maar wel dat de menu's scherper zijn van smaak. Zelfs de cheeseburger is pikant! Zouden ze dat nog aanpassen, nu Beijing vol stroomt met buitenlanders? En gaan ze nog een menu ophangen met Engelse teksten?

Geen opmerkingen: