De Grote Muur

Twee dagen voor de Opening is het tijd voor de laatste dagtrip. We hebben de grootste toeristische attractie tot het laatst bewaard: de grote Chinese muur. De Chinese muur is door de eeuwen heen diverse malen vernield en weer opgebouwd, anno 2008 is de muur verdeeld in vele stukken en enkele daarvan zijn geschikt gemaakt voor toerisme.

Het stuk muur dat het dichtst bij Beijing ligt (op ongeveer op 60km afstand) is Badaling. Hoewel de aanblik van een lege muur mij het meest trekt, hebben we toch voor deze plek gekozen omdat de reisgids schrijft dat het toeristisch element ook een voordeel biedt: daardoor is de muur op deze locatie 'zeer toegankelijk'. Wat dit betekent merkten we iets later.


Het is mogelijk om per bus naar Badaling te gaan, maar omdat we al zo gewend zijn aan de taxi hebben wij voor dat vervoersmiddel gekozen. Na een ritje van ongeveer een uur parkeerde de chauffeur zijn auto en gaf ons zijn nummer, waarna we aan de wandeling naar de muur begonnen. Vanaf de parkeerplaats moest er namelijk nog een redelijk stukje gelopen worden tot aan de muur.


Eenmaal door de entree heen sta je na het beklimmen van een paar trappen ineens op de muur. Je kunt twee kanten op. Ga je naar rechts, dan loop je eerst een stuk naar beneden en dan naar boven, ga je naar links dan moet je eerst klimmen en op de terugweg afdalen. Gezien de drukte aan de rechterzijde (dat was ons al verteld) kozen we voor de linkerkant.

Het zicht in Beijing en in Badaling was vandaag helaas slecht, maar door deze vochtige nevel was het wel aangenaam koel. Dat bleek niet onbelangrijk, want de muur blijkt heel steil. Op de onderstaande foto's is dat goed te zien. Dit zijn geen trucage foto's, kijk maar naar de verticale poten van de metalen railing!

Er is geen begin en eindpunt op de muur, althans niet binnen enkele kilometers. Je gaat zo ver als je wilt en dan weer terug. Het klimmen is dus best pittig, maar het zal duidelijk zijn dat afdalen minimaal zo zwaar is. Mijn benen begonnen flink te trillen op het laatste deel van de afdaling. Ik denk dat ik morgen flinke spierpijn in mijn kuiten zal hebben!

Eenmaal terug bij de ingang kunnen we zien hoe hoog we geklommen zijn. We zijn moe en blij als onze chauffeur ons aan ziet komen en de taxi weer voor rijdt. Hij is ook blij, want hij verdient een dagloon aan ons en hij heeft net een pauze gehad van ongeveer 2 uur. Een prettige afwisseling ten opzichte van lange dagen heel korte stukjes rijden in de drukke stad!

De conclusie van vandaag luidt dat dit stuk van de muur iets te toeristisch is wat ons betreft, zeker met alle Olympische vlaggen die overal hangen (ik kom net uit Beijing, hier wil ik de Chinese muur zien!). Maar na deze wandeling begrijpen we de trade-off tussen toerisme en toegankelijkheid. De niet-toeristische stukken zijn alleen te beklimmen door zeer avontuurlijke mensen met een zeer goede conditie!